The Cold Acre - Augie March

There’s a place I’ve been told, and when I grow old I may go there

I’ve been told that my family’s bones may lie under the snow there

And with my little bag, and with my little dog

Who sleeps on my chest when he can’t find a hole in a log

And when I go, my dog will know to leave his old fellow and find a new pillow,

far from the chill of the cold acre

Now there’s a Hillydale here and a Lilydale there where there’s joy in the

living, in voices that ring in the air

I’d stay there but sooner or later I’d have to go, where I don’t know

But when a dog knows it’s on him he doesn’t ask why he just goes

And when I go my bones will know, to pick up and follow the wagon that rolls on

the cold acre…

My heart is a cold acre, in my chest is a cold acre

I don’t grow any good anymore though I’ve seeded my soul with

All kinds of love, that it aches so…

Though I wake from them mouthing they leave me not able to talk

These dreams are not nightmares but realms I’ve been choosing to walk

With my little bag, and with my little dog

Who rests on my stomach and barks at the oncoming fog

O but when I go, with my lot in tow

Like a vampire carry my piece of the earth to the place of my death from the

plots of my birth…

My heart is a cold acre, in my chest is a cold acre

I know any good anymore from the bad except there’s one that you have and one

that you had

O grow, grow, grow, grow, grow

And plant me in the only place I know

That’s the Cold Acre

Er is een plaats die mij is verteld, en als ik oud word, kan ik daarheen gaan

Er is mij verteld dat de botten van mijn familie daar onder de sneeuw kunnen liggen

En met mijn tasje en met mijn hondje

Wie slaapt er op mijn borst als hij geen gat in een houtblok kan vinden?

En als ik ga, weet mijn hond dat hij zijn oude vriend moet verlaten en een nieuw kussen moet zoeken,

ver van de kou van de koude acre

Nu is er een Hillydale hier en een Lilydale daar waar vreugde is in de

levend, met stemmen die in de lucht klinken

Ik zou daar blijven, maar vroeg of laat zou ik moeten gaan, waar ik niet weet

Maar als een hond weet dat hij hem aan heeft, vraagt ​​hij niet waarom hij gewoon gaat

En als ik ga, zullen mijn botten het weten, om de wagen op te pakken en te volgen die voortrolt

de koude hectare…

Mijn hart is een koude acre, in mijn borst is een koude acre

Ik groei niet meer goed, hoewel ik mijn ziel heb gezaaid met

Allerlei soorten liefde, dat het zo pijn doet...

Hoewel ik wakker word uit hun mond, laten ze me niet in staat om te praten

Deze dromen zijn geen nachtmerries, maar rijken die ik heb gekozen om te wandelen

Met mijn tasje en met mijn hondje

Die op mijn buik rust en blaft naar de naderende mist?

O, maar als ik ga, met mijn kavel op sleeptouw

Als een vampier draag ik mijn stukje aarde naar de plaats van mijn dood van de

percelen van mijn geboorte...

Mijn hart is een koude acre, in mijn borst is een koude acre

Ik ken meer goed van slecht, behalve dat je er één hebt en één

die je had

O groei, groei, groei, groei, groei

En plant me op de enige plek die ik ken

Dat is de Koude Acre