Аксиомы - Атморави

Так и не заметил, как растаял туман

видимо утратив дар хватать на лету

я разбитной бедуин и мой караван

идет из любви в пустоту

Кажется я помню твой отчаянный шаг

холод твоих рук и твое время взаймы

время, между прочим, был всегда наш вежливый враг,

но с ним никак не выйграть войны

Эй давай запевай, нечего себя жалеть

мы прошли через воду

так пройдем сквозь бумагу и жесть

эй, давай не ленись, эй давай двигай за мной

пока рожь высока и пока клевер живой

Ik heb nooit gemerkt hoe de mist smolt

blijkbaar het geschenk verloren om on the fly te grijpen

Ik ben een gebroken bedoeïen en mijn caravan

gaat van liefde naar leegte

Het lijkt erop dat ik me je wanhopige stap herinner

de kou van je handen en je uitgeleende tijd

de tijd is trouwens altijd onze beleefde vijand geweest,

maar er is geen manier om de oorlog met hem te winnen

Hé, laten we zingen, er is niets om medelijden met jezelf te hebben

we gingen door het water

dus laten we door papier en blik gaan

hey, wees niet lui, hey, kom op volg mij

terwijl de rogge hoog is en terwijl de klaver leeft