Herbststurm - Asenblut

Ein Blatt im Wind

Ein leises Knistern

Ein stummer Schrei

Ein Schaudern in der Luft

Ein Sturm kommt herbei

Der Bäume Wipfel biegen sich

Fast wie aus Ehrfurcht

Wissend, harrend, ewiglich

Dem Kommenden gewahr

Durch die Blätter rauscht der Wind:

Atem der Natur!

Niemals wütend und doch blind

Für die Verheerung, die er bringt!

Das Land in Aufruhr

Wogend, wehend, tanzesgleich

Webt der Herbst sein Netz aus

Blättern und Geäst

Und dabei auf weiter Flur

Er Spuren hinterlässt

Die in uns’rem Geiste sind

Wie Gedanken alter Zeit

Flüchtige Erinnerungen

Es gibt für sie keinen Halt!

Een blad in de wind

Een zwak gekraak

Een stille schreeuw

Een huivering in de lucht

Een storm is op komst

De toppen van de bomen buigen

Bijna uit eerbied

Weten, wachten, voor altijd

bewust van wat komen gaat

De wind ruist door de bladeren:

adem van de natuur!

Nooit boos en toch blind

Voor de verwoesting die hij brengt!

Het land in rep en roer

Deinend, zwaaiend, dansachtig

De herfst weeft zijn net

bladeren en takken

En tegelijkertijd op de vloer

Hij laat sporen na

die in onze geest zijn

Zoals oude gedachten

vluchtige herinneringen

Ze zijn niet te stoppen!