Notre Roman - Salvatore Adamo

Un jour ma mie nous écrirons notre roman

Le cœur content, comme un livre d’image

À chaque page il y aura un serment

À chaque instant il y aura ton visage

Et, si pauvre est la prose

Elle aurait ton charme

Car j’y mettrais tes larmes

Sur des pétales de roses

Non pas une ombre morose

Rien que les plus belles choses

Un jour ma mie nous écrirons notre roman

Sans un nuage comme un ciel de vacances

Pour y enchaîner le meilleur de notre temps

Pour mettre en cage le vent de notre chance

Et nous aurons pour emblème sur un flocon de neige

Notre premier je t’aime léger léger comme un arpège

Non pas une ombre morose

Rien que les plus belles choses

Un jour ma mie nous ouvrirons notre roman

Le cœur tremblant à son plus beau passage

Et nous soufflerons sur la poussière des ans

Et nous lirons en riant de notre âge

Alors comme au temps de nos vingt ans

Nous écrirons notre plus belle page

Op een dag, mijn liefste, zullen we onze roman schrijven

Met een blij hart, als een prentenboek

Op elke pagina zal een eed staan

Elk moment zal er je gezicht zijn

En zo arm is het proza

Ze zou jouw charme hebben

Omdat ik je tranen daar zou leggen

Op rozenblaadjes

Geen sombere schaduw

Alleen de mooiste dingen

Op een dag, mijn liefste, zullen we onze roman schrijven

Zonder een wolk als een vakantiehemel

Om het beste van onze tijd te ketenen

Om de wind van ons geluk te kooien

En we zullen ons embleem op een sneeuwvlok hebben

Onze eerste I love you light light als arpeggio

Geen sombere schaduw

Alleen de mooiste dingen

Op een dag, mijn liefste, zullen we onze roman openen

Het hart trilt op zijn mooiste passage

En we blazen op het stof van jaren

En we zullen lachend lezen op onze leeftijd

Dus zoals in onze twintiger jaren

We gaan onze mooiste pagina schrijven