Perdónalos - Zpu, Marwan

Perdónalos padre por su angustia y su fragilidad

Por haber perdido sus matices de divinidad

Y haber escondido sus raíces en su vanidad

Por las cicatrices de la humanidad

Por haber metido las narices donde no los llaman

Y haber golpeado y maltratado a los que se aman

Por haber prohibido el amor libre, por la tumba al torpe

Por la eterna culpa que sienten sin tener un por qué

Perdónalos, son ciegos aunque no lo admitan

Tienen la fuerza de un titán pero tiritan

Se debilitan, supeditan su destino y voluntad

A la ansiedad de que cosas que no necesitan

Y así les va, esclavos en el paraíso

Soldados de Ares, víctimas de Dioniso

Sumisos del televisor y sordos al compromiso

Haciendo caso omiso del aviso

De que así son los caminos que nos hacen presos

Inconexos dioses de la purga

Escenificando horrores de una dramaturga

Sin voces que nos hurgan a vivir a lo que surja

Perdónalos por Stalingrado y las Ardenas

Por Guadalcanal, hay sangre en nuestras venas

Por tremendas masacres obscenas, centenas

Por haber prometido a tantas Helenas

En contra de su voluntad, marchitada inocencia

Mecenas con las arcas llenas por la providencia

Escenas que nos estremecen y ¿Quién nos creerá?

Si apenas queda transparencia en nuestra atmósfera

Y es verídico, somos adalides de lo cínico

Descorazonados por lo empírico

Tan preocupados por respuestas que no llegan nunca

Que ya hemos olvidado las preguntas

Perdónalos

Por dejar que la violencia

Corra más que la conciencia

Y sea siempre así

Perdónalos

Por las balas y los hombres

Que disparan en tu nombre

En este mundo gris

Perdónalos

Por dejar que la violencia

Corra más que la conciencia

Y sea siempre así

Perdónalos

Por las balas y los hombres

Que disparan en tu nombre

En este mundo gris

Perdónalos padre por su indiferencia y su codicia

Por no enfrentar al mal si ese mal les beneficia

Por el agua, por la asfixia simulada

Porque cada vez que daban esperaban de vuelta algo más que nada

Por dejar campar a la miseria y la desgracia

Dueñas de las calles de Los Ángeles o Francia

Los lujos de Bizancio fueron cárceles de Tracia

Por cambiar cooperación por eficacia

Por la mafia y su vendetta

Los Balcanes y balcones con metralla de escopeta

Los cartuchos de Beretta haciendo siluetas crueles en las pieles

Por la fe dogmatizada de tus fieles

Por los bienes por encima de los quienes

Por los dólares, los euros y los yenes

La quema de volúmenes en piras que lloraron las estrellas

Tratando de callar a los poetas y sus epopeyas

Por las sombras que dejaron nuestras huellas

Por las 192 de Atocha, va por ellas

Y por decenas de miles en Oriente Medio

Por hacer que la muerte ahora tenga premio

Tenemos un problema Houston

Si amenazamos censuramos genios como Newton

Los abocamos con el miedo a la mentira y a la farsa eterna

Sabiendo que nos matan si entramos de nuevo en La Caverna

Perdónalos por asesinar al disidente

¡Ojo!

fuera antisemitismo o terror rojo

Por echar el cerrojo y tirar la llave

Por tener el arrojo de creer que saben y un saber cojo

Me enojo porque no tienen perdón pero te pido

También he sido cómplice, también viví dormido

Danos un respiro cambiaremos, prometido

Prohibido repetir volver a ser quien hemos sido

Perdónalos

Por dejar que la violencia

Corra más que la conciencia

Y sea siempre así

Perdónalos

Por las balas y los hombres

Que disparan en tu nombre

En este mundo gris

Perdónalos

Por dejar que la violencia

Corra más que la conciencia

Y sea siempre así

Perdónalos

Por las balas y los hombres

Que disparan en tu nombre

En este mundo gris

Perdónalos por este mundo enfermo que agoniza

Por no dejar que la justicia entre en los despachos

Por Auschwitz y Ramallah

Por la suela que nos pisa

Por quien se ve obligado a amar oculto en un armario

Perdónalos

Por permitir que el hombre sea mercancía

Y por hacer que un niño aprenda a disparar

Por los estómagos vacíos y las vidas que ya no están

Perdónalos

Perdónalos

Perdónalos

Vergeef hun vader voor hun angst en hun kwetsbaarheid

Omdat hij zijn nuances van goddelijkheid heeft verloren

En zijn wortels in zijn ijdelheid hebben verborgen

Voor de littekens van de mensheid

Omdat ze hun neus hebben gestoken waar ze niet worden geroepen

En degenen die van elkaar houden hebben geslagen en mishandeld

Voor het verbieden van vrije liefde, voor het graf voor de onhandigen

Voor de eeuwige schuld die ze voelen zonder een reden te hebben

Vergeef het ze, ze zijn blind, ook al geven ze het niet toe

Ze hebben de kracht van een titaan, maar ze rillen

Ze verzwakken, onderwerpen hun lot en wil

Tot de angst dat dingen die ze niet nodig hebben

En zo gaat het, slaven in het paradijs

Soldaten van Ares, slachtoffers van Dionysus

Onderdanig aan de televisie en doof aan toewijding

De melding negeren

Dat dit is hoe de wegen zijn die ons gevangenen maken

Onsamenhangende goden van de zuivering

Verschrikkingen van een toneelschrijver ensceneren

Zonder stemmen die ons porren om te leven naar wat zich voordoet

Vergeef ze voor Stalingrad en de Ardennen

Down Guadalcanal, er stroomt bloed in onze aderen

Voor enorme obscene slachtingen, honderden

Omdat ik zoveel Helenas heb beloofd

Tegen haar wil, verdorde onschuld

Patroon met de schatkist vol door de voorzienigheid

Scènes die ons door elkaar schudden en wie zal ons geloven?

Als er nauwelijks transparantie in onze atmosfeer blijft

En het is waar, we zijn kampioenen van het cynische

Ontmoedigd door het empirische

Zo bezorgd over antwoorden die nooit komen

Dat we de vragen al vergeten zijn

vergeef hen

Voor het laten van het geweld

Ren meer dan geweten

En altijd zo zijn

vergeef hen

Voor de kogels en de mannen

die schieten in jouw naam

in deze grijze wereld

vergeef hen

Voor het laten van het geweld

Ren meer dan geweten

En altijd zo zijn

vergeef hen

Voor de kogels en de mannen

die schieten in jouw naam

in deze grijze wereld

Vergeef hun vader voor hun onverschilligheid en hun hebzucht

Omdat ze het kwaad niet onder ogen zien als dat kwaad hen ten goede komt

Door het water, door de gesimuleerde verstikking

Want elke keer dat ze gaven, verwachtten ze meer terug dan niets

Om ellende en ongeluk te laten rondzwerven

Eigenaren van de straten van Los Angeles of Frankrijk

De luxe van Byzantium waren gevangenissen van Thracië

Om samenwerking in te ruilen voor efficiëntie

Voor de maffia en hun vendetta

De Balkan en balkons met shotgun granaatscherven

Beretta-patronen maken wrede silhouetten op huiden

Voor het gedogmatiseerde geloof van uw gelovigen

Voor de goederen boven degenen die:

Voor de dollars, de euro's en de yen

Het verbranden van volumes in brandstapels die de sterren huilden

Proberen de dichters en hun heldendichten het zwijgen op te leggen

Voor de schaduwen die onze voetstappen achterlieten

Ga voor de 192 van Atocha

En met tienduizenden in het Midden-Oosten

Voor het maken van de dood heb je nu een prijs

We hebben een probleem Houston

Als we dreigen, censureren we genieën zoals Newton

We leiden ze met de angst voor leugens en eeuwige farce

Wetende dat ze ons vermoorden als we de Cavern weer binnengaan

Vergeef ze voor het vermoorden van de dissident

oog!

Was het antisemitisme of rode terreur?

Voor het gooien van de bout en het weggooien van de sleutel

Voor het hebben van de moed om te geloven dat ze het weten en een kreupele kennis?

Ik word boos omdat ze geen vergeving hebben, maar ik vraag je

Ik ben ook medeplichtig geweest, ik heb ook geslapen

Geef ons een pauze, we zullen veranderen, beloofd

Verboden te herhalen om te zijn wie we zijn geweest

vergeef hen

Voor het laten van het geweld

Ren meer dan geweten

En altijd zo zijn

vergeef hen

Voor de kogels en de mannen

die schieten in jouw naam

in deze grijze wereld

vergeef hen

Voor het laten van het geweld

Ren meer dan geweten

En altijd zo zijn

vergeef hen

Voor de kogels en de mannen

die schieten in jouw naam

in deze grijze wereld

Vergeef hen voor deze zieke wereld die stervende is

Voor het niet laten binnenkomen van justitie in de kantoren

Voor Auschwitz en Ramallah

Voor de zool die op ons trapt

Voor degenen die gedwongen worden lief te hebben, verborgen in een kast

vergeef hen

Om de mens koopwaar te laten zijn

En om een ​​kind te laten leren schieten

Voor de lege magen en de levens die er niet meer zijn

vergeef hen

vergeef hen

vergeef hen