Emma - Shu-Bi-Dua

Emma, jeg har så ondt i skulderen

Emma, jeg har smerter, en dunken og en bulderen

Der står på side 40 i leksikonnet

At man ka' dø af bumser på stemmebåndet

Emma, kom og glo, den er gal med lungerne

Emma, begge to sig farvel til ungerne

Og tag min temperatur og ikk' så meget snakken

Nej, det' ikke der du ta’r den, det er første hul fra nakken

Emma, jeg' syg, jeg har det af helved til

Karl er meget syg

Klarer han mon den?

Emma, jeg' kaput, jeg tror jeg stiller skoene

Emma, nu 'det slut, det' godt jeg er troende

Når doktoren nu kommer, tror du så han ska' stikke?

For det siger jeg dig, Emma, det vil jeg nemlig ikke

Emma, hva' var det?

Det må være professoren

Emma, hvis det er, ja, så er jeg på stæseren

Væk med albylerne, frem med kanylerne

Aaavv, aaavv

Karl er stået op

Karl har fået job

Emma, ​​mijn schouder doet zo'n pijn

Emma, ​​​​ik heb pijn, een dreun en een dreun

Het staat op pagina 40 van de encyclopedie

Dat je dood kunt gaan aan puistjes op de stembanden

Emma, ​​kom en glo, het is gek met de longen

Emma, ​​jullie nemen allebei afscheid van de kinderen

En neem mijn temperatuur en praat niet zo veel

Nee, niet waar je het neemt, het is het eerste gaatje vanaf de nek

Emma, ​​ik ben ziek, ik voel me rot

Karl is erg ziek

Kan hij het aan?

Emma, ​​ik kaput, ik denk dat ik de schoenen maar aantrek

Emma, ​​​​nu 'dat einde, dat' nou, ik ben een gelovige

Als de dokter komt, denk je dan dat hij zal steken?

Want ik zeg je, Emma, ​​dat wil ik niet

Emma, ​​wat was dat?

Het moet de professor zijn

Emma, ​​​​als dat zo is, ja, ik sta op het hek

Weg met de albylen, vooruit met de naalden

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Karl is opgestaan

Karel heeft een baan