Window To Space - Redemption

There’s a kid who sees the world

A selfish kid: a good kid: a good kid

By his own means he knew the price of life

By his own means he knew the price for you

He must reveal it now, but to who?

A cluttered world.

A damaged world

A lost world he lives in

He stammers for the door but it is shut

Get out of the bars young one

Reach for the stars young one

Reach for the stars and be free

Seek shelter in voices you hear in the night

Rid yourself of the world that surrounds you

They didn’t care

Now you should go

Seek to find all that is

Reach high for life

«I'll search for answer and I’ll search for friend

And I’ll search for you 'til I’m gone

Now I must go be free.»

Climb towards the sun and burn your fingers on life

If you’re lucky you’ll burn your body and soul

Remember the dreams, remember the visions

Remember the morals and values you had

And never forget the view from above

«Shatter me true 'til I’m gone and alone;

Heal me 'til I’m whole»

See her lying there in the shade

Listening to the sounds of the green

Wishing, waiting, wanting so bad

She seeks the knowledge of the dream you once had

And wonders if you can recall that day

You stood in the park while it got dark

And conversed among the souls of the dead

One hundred billion people sifting through the sands

Looking for love and searching for truth

How misguided they’ve become since their youth

Become since their youth

Twisted and rotting and smelling of death

Their minds lie wasted and yearning for breath

And wanting and wanting some air

They crumble and fall onto the ground in despair

And the gods look from the heavens

And the men look from their graves

And the gods cry «Damn!»

and a light flashes forth

Silence is fallen all over the land

And a black void settles over the night

From the filth and the blood and the crowd does emerge

An angry young man with a poem in hand

A prayer in his head

A blessing in heart

And an answer to all on the tip of his tongue

«Let the smoke clear

Look upwards my friends

See the beginning of life

See life’s tragic ends

And never forget the boys who have died

For a cause not their own but of the wise»

We still survive but the sun has been lost and it falls to blaze

Lost in pollution’s excretion of haze

Individuals do emerge but so few and apart

They are unseen by the evil and stark

And the landscape that bears the immortals who share

Who give of themselves and receive only care

The care of one hundred trillion people in space

And the care of one hundred billion who live on the place

The ones far out and the ones who discover

Are the ones who inspire a man and his lover

From the dawn of time to the reaches of space

Companionship and trust are the keys to fate

We want to fear all of the knowledge that we lust

Why do we work?

Why do we play?

Why do we kill?

Why do we live?

I want to be happy and I want to know sad

I want to have knowledge and I want to be dumb

I wish for the day, and it will come

That I know all the answers

And I know what to be and I know what to search for

And I know where to achieve

And there it shall lie

My corpse in the gutter

With knowledge and love

And the taste of the better

Looking through the window to space

Er is een kind dat de wereld ziet

Een egoïstisch kind: een goed kind: een goed kind

Op zijn eigen manier kende hij de prijs van het leven

Op zijn eigen manier wist hij de prijs voor je

Hij moet het nu onthullen, maar aan wie?

Een rommelige wereld.

Een beschadigde wereld

Een verloren wereld waarin hij leeft

Hij stamelt naar de deur, maar die is dicht

Ga uit de bars jonge!

Reik naar de sterren jongeling

Reik naar de sterren en wees vrij

Zoek beschutting bij stemmen die je 's nachts hoort

Bevrijd jezelf van de wereld om je heen

Het kon ze niet schelen

Nu moet je gaan

Probeer alles te vinden wat is

Bereik high voor het leven

«Ik zal zoeken naar antwoord en ik zal zoeken naar vriend

En ik zal naar je zoeken tot ik weg ben

Nu moet ik gaan, wees vrij.»

Klim naar de zon en brand je vingers aan het leven

Als je geluk hebt, verbrand je je lichaam en ziel

Onthoud de dromen, onthoud de visioenen

Denk aan de moraal en waarden die je had

En vergeet nooit het uitzicht van boven

«Verbrijzel me waar totdat ik weg ben en alleen;

Genees me tot ik heel ben»

Zie haar daar in de schaduw liggen

Luisteren naar de geluiden van het groen

Wensen, wachten, zo graag willen

Ze zoekt de kennis van de droom die je ooit had

En vraagt ​​u zich af of u zich die dag nog kunt herinneren

Je stond in het park terwijl het donker werd

En sprak met de zielen van de doden

Honderd miljard mensen die door het zand ziften

Op zoek naar liefde en op zoek naar waarheid

Hoe misleid zijn ze sinds hun jeugd geworden

Word sinds hun jeugd

Verdraaid en rottend en ruikend naar de dood

Hun geesten liggen verspild en verlangen naar adem

En willen en willen wat lucht

Ze brokkelen af ​​en vallen in wanhoop op de grond

En de goden kijken vanuit de hemel

En de mannen kijken vanuit hun graf

En de goden roepen «Verdomme!»

en er gaat een lampje knipperen

Stilte is gevallen over het hele land

En een zwarte leegte zakt in de loop van de nacht

Uit het vuil en het bloed en de menigte komt tevoorschijn

Een boze jongeman met een gedicht in de hand

Een gebed in zijn hoofd

Een zegen in het hart

En een antwoord op iedereen op het puntje van zijn tong

«Laat de rook opklaren»

Kijk omhoog mijn vrienden

Zie het begin van het leven

Zie de tragische eindes van het leven

En vergeet nooit de jongens die zijn overleden

Voor een zaak die niet van henzelf maar van de wijzen is»

We overleven nog steeds, maar de zon is verloren gegaan en hij staat in vuur en vlam

Verloren in de uitscheiding van nevel door vervuiling

Individuen komen wel naar voren, maar zo weinig en apart

Ze worden niet gezien door het kwaad en grimmig

En het landschap dat de onsterfelijken draagt ​​die delen

Die van zichzelf geven en alleen zorg ontvangen

De zorg voor honderd biljoen mensen in de ruimte

En de zorg voor honderd miljard mensen die er wonen

Degenen die ver weg zijn en degenen die ontdekken

Zijn degenen die een man en zijn geliefde inspireren?

Van de dageraad van de tijd tot de uithoeken van de ruimte

Gezelschap en vertrouwen zijn de sleutels tot het lot

We willen bang zijn voor alle kennis die we begeren

Waarom werken we?

Waarom spelen we?

Waarom doden we?

Waarom leven we?

Ik wil blij zijn en ik wil verdrietig zijn

Ik wil kennis hebben en ik wil dom zijn

Ik wens voor de dag, en het zal komen

Dat ik alle antwoorden weet

En ik weet wat ik moet zijn en ik weet waarnaar ik moet zoeken

En ik weet waar ik het moet bereiken

En daar zal het liggen

Mijn lijk in de goot

Met kennis en liefde

En de smaak van hoe beter

Door het raam naar de ruimte kijken