Sapphire - Redemption

The road I’ve walked for my whole life

Has brought me to this crossroads

And I’m standing here beside you

I know you’ve never been someone

To take things on a leap of faith

Please trust me once and never cry again

Hold my hand

We can take this slowly

And see where it might lead

Going into, going into, going into, going into you

And everything seemed to make sense

The first time that things seemed to fall in place

Just for a little while

And now my hopes and dreams are burning down

Claw out my eyes

I’d rather be blind

Than to see you turn around

And walk away from me

Tear off my ears

I’d rather be deaf

Than hear you

Saying goodbye

Lucky ones will never

Share what we’ve shared

For I’m damned to know

Exactly just what might have been

Can’t somebody stop this?

I feel like I’m drowning

And everywhere I turn the water’s deeper

It would tear out my heart

To be nothing more to you

Than a smile that occasionally

Crosses your face

Twenty five years from now

What will we have?

A pile of ash called

What could have been?

Treasures can slip through your fingertips

And sapphires melt in your hands

As I gaze in your jaded eyes

I pray that this road isn’t ending

Walking down this road

I thought I felt you hold my hand

But looking I can see my palm is empty

How can you turn from me?

All that I wanted

Was to catch the stars and lay them at your feet

It would tear out my heart

To be nothing more to you

Than a smile that occasionally

Crosses your face

Treasures can slip through your fingertips

And sapphires melt in your hands

You turn to me with your jaded eyes

And I’m scared that I know how this ends

And everything fell into place

But now it is falling apart

I’m trying to hold on

But I can see you fading

Be quick-Or you’ve missed it

Sometimes when our backs are turned the choice is made

Once-In a lifetime

If you didn’t see it coming then you’re much too late

This self constructed prison

Is comfortable and warm

But I can’t escape the feeling

That there must be something more

Everything we’ve been through

That’s made us who we are

Has brought us here and now the choice is ours to make

I’m begging you

I’m pleading on my knees

I can’t believe that this was just a big mistake

From jeweled gemstone memories

To jaded guarded energies

To just gentle victory

I know we could last

Tell me what I’ve got to do

Tell me what I’ve got to do

To get inside your heart

Where did we go

When there are no more conspiracies?

When there’s only you and only me

Seeing each other for the first time?

I pledge myself

If you stumble I will carry you

And wipe away the tears if you will mine

And I’m holding out for a miracle

But I’m scared to let go of the bird in my hand

And afraid that I’ve run out of time for a second chance

I want to drown myself in your eyes

I want to believe but I’m scared that you’re lying

Tell me there’s hope for the ghost of a second chance

Chances are meant

Meant to be taken

But life’s so fragile

And it’s breaking into pieces

Somebody help me

I feel like I’m dying

And I’m reaching for your hand

But it’s not there

And I pray we won’t know

What we’re missing

And we’ll never imagine

What might have been

But twenty five years from now

I’ll still hold on

To a fading dream

Of me and you

Treasures have slipped through my fingertips

And the sapphire vanished from my hand

I’ll never forget the look in your eyes

When you lied and said this wasn’t ending

Treasures have slipped through my fingertips

And the sapphire vanished from my hand

I say goodbye to your jaded eyes

As we reach our unnatural end

De weg die ik mijn hele leven heb gelopen

Heeft me naar dit kruispunt gebracht

En ik sta hier naast je

Ik weet dat je nog nooit iemand bent geweest

Om dingen een sprong in het diepe te maken

Vertrouw me alsjeblieft één keer en huil nooit meer

Houd mijn hand vast

We kunnen dit rustig aan doen

En kijk waar het toe kan leiden

Naar binnen gaan, naar binnen gaan, naar binnen gaan, naar jou gaan

En alles leek logisch te zijn

De eerste keer dat dingen op hun plaats leken te vallen

Voor even

En nu branden mijn hoop en dromen af

Klauw mijn ogen uit

Ik ben liever blind

Dan om je te zien omdraaien

En loop weg van mij

Scheur mijn oren af

Ik ben liever doof

dan hoor je

Afscheid nemen

Geluksvogels zullen dat nooit

Deel wat we hebben gedeeld

Want ik ben verdomd om te weten

Precies wat had kunnen zijn

Kan iemand dit niet stoppen?

Ik heb het gevoel dat ik verdrink

En overal waar ik het water dieper zet

Het zou mijn hart eruit scheuren

Om niets meer voor jou te zijn

Dan een glimlach die af en toe

Kruist je gezicht

Vijfentwintig jaar vanaf nu

Wat zullen we hebben?

Een stapel as genaamd

Wat had kunnen zijn?

Schatten kunnen door je vingertoppen glippen

En saffieren smelten in je handen

Terwijl ik in je vermoeide ogen staar

Ik bid dat deze weg niet eindigt

Op deze weg lopen

Ik dacht dat ik voelde dat je mijn hand vasthield

Maar als ik kijk, zie ik dat mijn handpalm leeg is

Hoe kun je je van me afkeren?

Alles wat ik wilde

Was om de sterren te vangen en ze aan je voeten te leggen

Het zou mijn hart eruit scheuren

Om niets meer voor jou te zijn

Dan een glimlach die af en toe

Kruist je gezicht

Schatten kunnen door je vingertoppen glippen

En saffieren smelten in je handen

Je draait je naar me toe met je vermoeide ogen

En ik ben bang dat ik weet hoe dit afloopt

En alles viel op zijn plek

Maar nu valt het uit elkaar

Ik probeer vol te houden

Maar ik zie je vervagen

Wees er snel bij - of je hebt het gemist

Soms wordt de keuze gemaakt als we onze rug toekeren

Een keer in het leven

Als je het niet zag aankomen, ben je veel te laat

Deze zelf gebouwde gevangenis

Is comfortabel en warm

Maar ik kan niet aan het gevoel ontsnappen

Dat er iets meer moet zijn

Alles wat we hebben meegemaakt

Dat heeft ons gemaakt tot wie we zijn

Heeft ons hier gebracht en nu is de keuze aan ons om te maken

Ik smeek je

Ik smeek op mijn knieën

Ik kan niet geloven dat dit gewoon een grote fout was

Van juwelen edelsteenherinneringen

Naar afgematte bewaakte energieën

Gewoon een zachte overwinning

Ik weet dat we het zouden kunnen volhouden

Vertel me wat ik moet doen

Vertel me wat ik moet doen

Om in je hart te komen

Waar zijn we heen gegaan?

Als er geen samenzweringen meer zijn?

Wanneer er alleen jij en alleen ik is

Elkaar voor het eerst zien?

Ik beloof mezelf

Als je struikelt, zal ik je dragen

En veeg de tranen weg als je de mijne wilt

En ik wacht op een wonder

Maar ik ben bang om de vogel in mijn hand los te laten

En bang dat ik geen tijd meer heb voor een tweede kans

Ik wil mezelf in je ogen verdrinken

Ik wil het geloven, maar ik ben bang dat je liegt

Zeg me dat er hoop is voor de geest van een tweede kans

Kansen zijn bedoeld

Bedoeld om te worden genomen

Maar het leven is zo kwetsbaar

En het breekt in stukken

Kan iemand me helpen

Ik heb het gevoel alsof ik doodga

En ik reik naar je hand

Maar het is er niet

En ik bid dat we het niet zullen weten

Wat we missen

En we zullen het ons nooit voorstellen

Wat had kunnen zijn?

Maar over vijfentwintig jaar

ik hou het nog even vol

Naar een vervagende droom

Van mij en jou

Er zijn schatten door mijn vingertoppen geglipt

En de saffier verdween uit mijn hand

Ik zal de blik in je ogen nooit vergeten

Toen je loog en zei dat dit niet eindigde

Er zijn schatten door mijn vingertoppen geglipt

En de saffier verdween uit mijn hand

Ik zeg vaarwel tegen je vermoeide ogen

Naarmate we ons onnatuurlijke einde bereiken