As I Lay Dying - Redemption

As I lay dying I saw the eyes

The eyes of God.

Thy kingdom come

A force so strong pulled me along

As I lay dying

As I lay dying I laughed as I

Had never laughed before

At circumstance and the evened score

As I lay dying

As I lay dying I touched the air

Felt the chill, the blinding stare

Of my mind’s eye, began to cry

As I lay dying

As I lay dying I felt so strange

Although I bleed, I feel no pain

And just like life it seems insane

But now I’m dying

Look at your soul in the mirror

Every choice you’ve made is etched upon its face

Epitaph carved by your actions

Are we searching for a different state of grace?

No one is sure of the answer

Is this just a waiting room for something else?

How can you measure life?

Is it something we must lose to find ourselves?

Will it just go on

After I am gone?

I saw above my heaven

And beneath as well

The threat of hell

Will my sins be forgiven?

Toen ik op sterven lag, zag ik de ogen

De ogen van God.

Uw koninkrijk kome

Een kracht zo sterk trok me mee

Terwijl ik op sterven lag

Terwijl ik lag te sterven, lachte ik terwijl ik

Had nog nooit gelachen

Bij omstandigheden en de avondscore

Terwijl ik op sterven lag

Terwijl ik op sterven lag, raakte ik de lucht aan

Voelde de kou, de verblindende blik

Van mijn geestesoog, begon te huilen

Terwijl ik op sterven lag

Toen ik op sterven lag, voelde ik me zo vreemd

Hoewel ik bloed, voel ik geen pijn

En net als het leven lijkt het krankzinnig

Maar nu ga ik dood

Kijk naar je ziel in de spiegel

Elke keuze die je hebt gemaakt, staat op zijn gezicht gegrift

Epitaph gebeeldhouwd door uw acties

Zoeken we naar een andere staat van genade?

Niemand weet het antwoord zeker

Is dit slechts een wachtkamer voor iets anders?

Hoe kun je het leven meten?

Is het iets dat we moeten verliezen om onszelf te vinden?

Gaat het gewoon door?

Nadat ik weg ben?

Ik zag boven mijn hemel

En eronder ook

De dreiging van de hel

Zullen mijn zonden worden vergeven?