How We Quit the Forest - Rasputina

The ostrich and the egret

Had a very fine flat to let

Figurine hutch, no the place wasn’t much, but they

Got a peacock

His belongings were meager but

He was pretty, would bring good luck

They would sing songs all aroung the piano and

Do the cakewalk

He would say what he’s gonna do

He would say what he wanted to

Ostrich and egret were filled with regret, but the

Rent’s well worth him

He felt things that they’d never felt

Like the slap of a feather belt

So till they sat by the fireplace silent

A chill ran through them

Ostrich and egret and peacock had very small dreams

Picturing them just reminded them of calendar scenes

Nobody’s laughing when everyone’s weeping, it seems

So that’s how we quit the forest

The scene wasn’t what it used to be

The scene is never what it used to be

So, that’s how we quit the forest

The scene wasn’t what it used to be

The scene is never what it used to be

So, that’s how we quit the forest

De struisvogel en de zilverreiger

Had een hele fijne flat te huur

Beeldjeshok, nee de plaats was niet veel, maar ze

Ik heb een pauw

Zijn bezittingen waren mager, maar

Hij was mooi, zou geluk brengen

Ze zongen liedjes rondom de piano en

Doe de cakewalk

Hij zou zeggen wat hij gaat doen

Hij zou zeggen wat hij wilde

Struisvogel en zilverreiger waren vervuld van spijt, maar de

Huur is hem zeker waard

Hij voelde dingen die ze nooit hadden gevoeld

Als de klap van een verenriem

Dus tot ze stil bij de open haard zaten

Er ging een rilling door hen heen

Struisvogel en zilverreiger en pauw hadden hele kleine dromen

Door ze op de foto te zetten, werden ze alleen maar aan kalenderscènes herinnerd

Niemand lacht als iedereen huilt, zo lijkt het

Dus zo verlaten we het bos

De scène was niet meer wat het was

De scène is nooit meer wat het was

Dus zo verlaten we het bos

De scène was niet meer wat het was

De scène is nooit meer wat het was

Dus zo verlaten we het bos