Relapse - Pathos

Run, you’re running endlessly through a broken path that you know leads nowhere.

Run, chasing hopelessly just to get a single taste of sanity.

A monstrous void, chipping away at the door of your soul.

You can’t hide, you can’t hide anymore.

There’s no more time, you’re supports on fire and you’re refuge is already gone.

You can not hide.

And one by one they lay themselves down, innocent they fall, innocent they fall.

Temptaion took them and smashed all their crowns.

Innocent they fall, innocent they fall.

Flee, flee from the dark flee from yourself and from your memories.

Flee, from your mind and from your own desires.

The relapse haunts your being, you feel it tug and tear at your skin.

you try your hardest, your strongest, your very best, but to no avail.

Relapse, relapse.

Your mind is screaming, it’s crying «just let me out.»

You try, you try,

but you will fail.

We are all caught in slander.

We fall into our fears.

The light he gave unto has fallen on deaf ears.

And one by one they lay themselves down.

Innocent they fall, innocent they fall.

Temptation took them and smashed all their crowns.

Innocent they fall, innocent they…

Fall, fall, fall, fall, (bleck: D) Leave me alone!

Ren, je rent eindeloos door een gebroken pad waarvan je weet dat het nergens toe leidt.

Ren, hopeloos achtervolgd, gewoon om een ​​enkele smaak van gezond verstand te krijgen.

Een monsterlijke leegte, wegknippen aan de deur van je ziel.

Je kunt je niet meer verstoppen, je kunt je niet meer verstoppen.

Er is geen tijd meer, je staat in brand en je toevluchtsoord is al weg.

Je kan niet verstoppen.

En een voor een leggen ze zich neer, onschuldig vallen ze, onschuldig vallen ze.

Temptaion nam ze en verbrijzelde al hun kronen.

Onschuldig vallen ze, onschuldig vallen ze.

Vlucht, vlucht uit het donker, vlucht voor jezelf en voor je herinneringen.

Vlucht, van je geest en van je eigen verlangens.

De terugval achtervolgt je wezen, je voelt het aan je huid trekken.

je doet je best, je sterkste, je allerbeste, maar het mocht niet baten.

Terugval, terugval.

Je geest schreeuwt, het huilt "laat me er gewoon uit."

Je probeert, je probeert,

maar je zult falen.

We zijn allemaal gevangen in laster.

We vallen in onze angsten.

Het licht waaraan hij gaf, is aan dovemansoren gericht.

En een voor een gingen ze liggen.

Onschuldig vallen ze, onschuldig vallen ze.

Verleiding greep hen en verbrijzelde al hun kronen.

Onschuldig vallen ze, onschuldig vallen ze...

Vallen, vallen, vallen, vallen, (bleck: D) Laat me met rust!