Rivivere - Nitro

Ho scritto un pezzo dentro una tua foto

Sopra il tuo sorriso spento e fuori fuoco

Sai che tengo tutto dentro e non mi sfogo

E pure al centro io mi sento fuori luogo

Ma ho scritto un pezzo dentro una tua foto

Con il tuo sorriso spento e fuori fuoco

Sai che tengo tutto dentro e non mi sfogo

E pure dentro te io mi sento fuori luogo e poi

Tu non sai cosa vuol dire nascere pieni di vuoto

Già vedendo la tua fine con lo sguardo nell’ignoto

Poi morire per rivivere come in un videogioco

Per sentire la vertigine per quanto duri poco e scrivere!

Che vuol dire svenire tra le tue braccia

Mentre scopo con un’altra e penso ancora alla tua faccia

Ridico le ragioni per le quali mi rintraccia

Per i nostri anni migliori e i regali che mi rinfaccia

È incredibile, sai che vuol dire cambiare posto

Per convivere col mostro solo a suon di rime e inchiostro

Poi convincere se stessi che anche oggi è tutto a posto

Sopravvivere agli eccessi per pagarne il frutto e il costo, uh!

È un altro compleanno del cazzo

E Cristo Iddio, quanto rimpiango di non esser nato a Marzo

Coi fiori che ora sbocciano e s’intonano col quarzo

Invece del freddo riflesso dentro i miei occhi di ghiaccio!

E al mio fianco dormire in posti piccoli e abbracciarsi

Per convincere i tuoi sogni ed i miei incubi a mischiarsi

E baciarsi, fino quasi a strozzarsi appiccicati

Nella morte nella quale siam rinati per catarsi!

Ma non ho fiori da darti io ho soltanto resti e scarti

E la mia casa invasa abrasa dai miei mille testi sparsi

Una saga di vita odiata colmata da teschi marci

Per l’incontro di una fata che è in data da destinarsi!

Pagine da un calice dalle sorsate amare

Non fanno piangere quanto le lacrime di un padre

Che mi saprà ascoltare nonostante ciò che sono

Anche se un grande cantante non sempre resta un grande uomo

Ed è importante, quando crolla la colonna portante

Esulta la folla per la colpa di una donna arrogante!

Si stupisce del mio sguardo sempre spento vuoto e assente

Se capisse che anche quando scopo sento poco e niente

Cazzo!

Quanto aspetto il giorno in cui ritorni

Immerso in ogni mio complesso compresso da buchi enormi

Non ti è chiaro il concetto allora lascia che ti informi

Odio scrivere sul letto sapendo che adesso dormi!

È uno di quei giorni in cui ricamo teli neri

Levitiamo tra i pensieri ed evitiamo i più sinceri

Forse ci meritiamo di sembrare più leggeri

Ma quando ho detto «Ti amo» tu dov’eri?

Eh?

Ho scritto un pezzo dentro una tua foto

Sopra il tuo sorriso spento e fuori fuoco

Sai che tengo tutto dentro e non mi sfogo

E pure al centro io mi sento fuori luogo

Ma ho scritto un pezzo dentro una tua foto

Con il tuo sorriso spento e fuori fuoco

Sai che tengo tutto dentro e non mi sfogo

E pure se ci provo non so dare uno scopo a noi

Ik schreef een stukje in een foto van jou

Boven je saaie en onscherpe glimlach

Je weet dat ik het allemaal binnen houd en niet ventileren

En toch in het centrum voel ik me niet op mijn plaats

Maar ik schreef een stukje in een foto van jou

Met je saaie en onscherpe glimlach

Je weet dat ik het allemaal binnen houd en niet ventileren

En zelfs van binnen voel ik me niet op mijn plaats en dan

Je weet niet wat het betekent om vol leegte geboren te worden

Je einde al zien met een blik in het onbekende

Sterf dan om opnieuw te beleven zoals in een videogame

Om de duizeligheid te voelen voor hoe kort het duurt en om te schrijven!

Wat betekent flauwvallen in je armen

Terwijl ik met een andere neuk en ik nog steeds aan je gezicht denk

Ik herhaal de redenen waarom hij me opspoort

Voor onze beste jaren en de geschenken die hij naar me gooit

Het is geweldig, je weet hoe het is om van plaats te wisselen

Om met het monster te leven alleen op het geluid van rijmpjes en inkt

Overtuig jezelf dan dat ook vandaag nog alles in orde is

De excessen overleven om voor het fruit en de kosten te betalen, uh!

Het is weer een verdomde verjaardag

En Christus God, wat heb ik er spijt van dat ik niet in maart geboren ben

Met de bloemen die nu bloeien en in harmonie zijn met de kwarts

In plaats van de kou weerspiegeld in mijn ijzige ogen!

En aan mijn zijde slapen op kleine plaatsen en elkaar knuffelen

Om jouw dromen en mijn nachtmerries te laten vermengen

En zoenen, bijna stikken in elkaar

In de dood waarin we herboren worden voor catharsis!

Maar ik heb geen bloemen om je te geven, ik heb alleen restjes en restjes

En mijn binnengevallen huis geschuurd door mijn duizend verspreide teksten

Een gehate levenssaga vol rotte schedels

Voor de ontmoeting van een fee die op een nader te bepalen datum is!

Pagina's uit een beker met bittere slokjes

Ze huilen niet als de tranen van een vader

Wie zal weten hoe hij naar mij moet luisteren ondanks wie ik ben

Zelfs als een geweldige zanger niet altijd een geweldige man is

En het maakt uit wanneer de ruggengraat instort

De menigte juicht voor de schuld van een arrogante vrouw!

Hij staat versteld van mijn blik die altijd dof, leeg en afwezig is

Als hij dat begreep, zelfs als ik neuk, voel ik me weinig en niets

Neuken!

Hoe lang wacht ik op de dag dat je terugkomt?

Ondergedompeld in elk van mijn complexen gecomprimeerd door enorme gaten

Het concept is je niet duidelijk, dus laat me je informeren

Ik haat het om op bed te schrijven, wetende dat je nu slaapt!

Het is een van die dagen dat ik zwarte lakens borduur

Laten we zweven tussen onze gedachten en de meest oprechte vermijden

Misschien verdienen we het om er lichter uit te zien

Maar toen ik zei: "Ik hou van je", waar was je?

Hoezo?

Ik schreef een stukje in een foto van jou

Boven je saaie en onscherpe glimlach

Je weet dat ik het allemaal binnen houd en niet ventileren

En toch in het centrum voel ik me niet op mijn plaats

Maar ik schreef een stukje in een foto van jou

Met je saaie en onscherpe glimlach

Je weet dat ik het allemaal binnen houd en niet ventileren

En zelfs als ik het probeer, weet ik niet hoe ik ons ​​een doel moet geven