Libellule - Nitro

Marionette senza fili, nuovi dei

Tracciano confini che non ho

Visi chini sul display, aguzzini del clickbait

Tu non nascondere i tuoi nei, no

Detestati per come sei

Io volerò con le libellule

Finchè i pixel non diventeranno cellule, yeh-yeh

Sono perso nel mio film, le emozioni le spengo come un plug-in

E strapperò la mia epidermide

Finchè i pixel non diventeranno cellule, yeh-yeh

Ho il successo in un hard-disk, mi sta stretto come avere l’universo dentro un

microchip

Pensa che triste

Se il mondo finisse e non fossi al mio fianco

Non tanto perché mi ferisce

Mi infastidisce pensare che vengo dal mare e ritornerò fango

Senza vedere le rughe avanzare sul tuo viso stanco

Per me non esiste

Tienimi accanto e

Prendi la mia mano che nel posto in cui ti porto ormai il tempo è soltanto un

ricordo

Ma ti prego non girarti ad ammirare i tuoi traguardi che se non guardi avanti

ti schianti

È la legge del più forte che calpesta chi soccombe

E noi giochiamo coi petardi mentre lanciano le bombe

Le luci al neon accese sotto i portici

Per non fare vedere le vene ai tossici

Tra vite intere spese a nasconderci

Fai uno screenshot al dolore e pensi di assorbirlo

Col mio status di finzione, in funzione di algoritmo

È il turno del perdente, fatti un tuffo nel mio niente

Annullerò il mio lato umano perché mi rende incoerente, no

E sceglierò la via più semplice

Di plasmare la materia usando i decibel, yeye

La mia dimensione è qui: un punto fermo nello schermo di un drive-in

Io volerò con le libellule

Finchè i pixel non diventeranno cellule, yeh-yeh

Sono perso nel mio film, le emozioni le spengo come un plug-in

E strapperò la mia epidermide

Finchè i pixel non diventeranno cellule, yeh-yeh

Ho il successo in un hard-disk, mi sta stretto come avere l’universo dentro un

microchip

Io volerò con le libellule

Finchè i pixel non diventeranno cellule, yeh-yeh

Sono perso nel mio film, le emozioni le spengo come un plug-in

E strapperò la mia epidermide

Finchè i pixel non diventeranno cellule, yeh-yeh

Ho il successo in un hard-disk, mi sta stretto come avere l’universo dentro un

microchip

Draadloze poppen, nieuwe goden

Ze trekken grenzen die ik niet heb

Gebogen gezichten op het display, beulen van de clickbait

Je verbergt je moedervlekken niet, nee

Je haat jezelf om wie je bent

Ik vlieg met de libellen

Totdat de pixels cellen worden, yeh-yeh

Ik ben verdwaald in mijn film, de emoties zet ik uit als een plug-in

En ik zal mijn opperhuid scheuren

Totdat de pixels cellen worden, yeh-yeh

Ik heb succes op een harde schijf, het past me strak alsof ik het universum in een heb

microchip

Bedenk hoe verdrietig

Als de wereld zou vergaan en jij niet aan mijn zijde was

Niet zozeer omdat het me pijn doet

Het stoort me om te denken dat ik uit de zee kom en modder zal teruggeven

Zonder de rimpels op je vermoeide gezicht te zien opkomen

Voor mij bestaat het niet

Houd me dichtbij en

Pak mijn hand dat op de plaats waar ik je nu neem de tijd er maar één is

ik herinner

Maar draai je alsjeblieft niet om om je prestaties te bewonderen, tenzij je vooruit kijkt

je loopt vast

Het is de wet van de sterkste die degenen vertrapt die bezwijken

En we spelen met vuurwerk terwijl ze bommen laten vallen

De neonlichten aan onder de arcades

Om de aderen niet aan de verslaafden te laten zien

Tussen hele levens doorgebracht met onderduiken

Je maakt een screenshot van de pijn en bent van plan deze te absorberen

Met mijn status als fictief, als algoritmefunctie

Het is de beurt van de verliezer, neem een ​​duik in mijn niets

Ik zal mijn menselijke kant annuleren omdat het me inconsistent maakt, nee

En ik zal de eenvoudigste manier kiezen

Om materie vorm te geven met behulp van decibel, yeye

Mijn dimensie is hier: een punt op een drive-in scherm

Ik vlieg met de libellen

Totdat de pixels cellen worden, yeh-yeh

Ik ben verdwaald in mijn film, de emoties zet ik uit als een plug-in

En ik zal mijn opperhuid scheuren

Totdat de pixels cellen worden, yeh-yeh

Ik heb succes op een harde schijf, het past me strak alsof ik het universum in een heb

microchip

Ik vlieg met de libellen

Totdat de pixels cellen worden, yeh-yeh

Ik ben verdwaald in mijn film, de emoties zet ik uit als een plug-in

En ik zal mijn opperhuid scheuren

Totdat de pixels cellen worden, yeh-yeh

Ik heb succes op een harde schijf, het past me strak alsof ik het universum in een heb

microchip