Horror Vacui - Nitro

È un altro foglio bianco che rispecchia la mia vita

E non aspetta la matita

Un altro sogno infranto sulla terra incenerita

Lo sguardo da eremita

E l’alcol disinfetta la ferita

Saremo noi i fautori della nostra dipartita

Saremo noi gli attori di una recita fallita

Saremo noi i colori di una foto già sbiadita

Che peggiori e deteriori quando sfiori con le dita

E se l’umano è programmato per deludere

Io non mi voglio illudere

Sono soltanto un uomo in fondo

Mi rendo conto che per quante rime posso chiudere

Non potrò mai cambiare il mondo ma è tutto inutile

Non mi rispondi e mi assecondi in solitudine

Voglio chiedere a Lucifer il conto per l’ansia e l’inquietudine

Che mi hanno sempre accolto

Tra martello ed incudine, la ruggine e lo zolfo

E quella che tu chiami un’abitudine

Per me è solo sconforto e non discutere

Che non voglio pensare, tanto io non mi sopporto

Per non farlo mi rapporto e parlo con persone stupide

Ma portami via da questa apatia

Ti prego

Portami via da questa apatia

Ti prego

Portami via da questa apatia

Ti prego

Portami via, portami via

E a volte vorrei dirti che hai ragione

Ma è più facile dire che me ne fotto

Che importa un’opinione quando le persone intorno

Cercano la tua attenzione solo perché hai fatto il botto

Ogni mio verso tradotto è il prodotto

Di ciò che in vita mi ha sconvolto

In fondo la vertigine non è la paura di stare in cima

Ma il vuoto che ti attira mentre stai guardando sotto

Ogni legame l’ho interrotto come un coito

Cancello ogni rapporto e poi lo inghiotto

Dopo i diciotto guarda come mi sono ridotto

Un ossimoro autoindotto, così vuoto che scoppio

Mi ha mollato il colpo perché io ho sbagliato approccio

Cercava appoggio nel mio volto da fantoccio

Si è presa ogni mio coccio e vuole pure il mio malloppo

Mentre le spruzzavo l’odio nelle tube di falloppio

E pensavo

Tu portami via da questa apatia

Ti prego

Portami via da questa apatia

Ti prego

Portami via da questa apatia

Ti prego

Portami via, portami via

E odio essere depresso anche se questo

Molto spesso tira fuori solo il meglio di me

E per quante mani posso stringere non mi potrai convincere

Che fingere è il solo rimedio che c'è

Io non mi accontento delle briciole

Il mio obbiettivo è sempre stato vincere

Mica sconfiggere te, mica sconfiggere te

Non voglio sconfiggere te

Dal giorno in cui nacqui

Dal primo ricordo fino ai fuochi fatui

Toccando il fondo io tacqui

Sapendo che il vuoto mi ha assolto anche se soffro d’Horror Vacui

Pensa a quanto tempo abbiamo perso

Stando appresso a quello che non c'è concesso

Se tutto in poche ore il mondo è interconnesso

Io non so più chi è il dittatore e chi è l’oppresso

Chi è il normale?

Chi è il diverso?

Infondo siamo solo un granello sparato dentro all’universo

Cos'è il progresso se nel suo processo

Ha spinto ogni individuo a rinunciare a se stesso

Vorrei soltanto smettere di pensare un po'

Comprendere il vuoto dentro me, non pensare un po'

E se mi guardo qui dall’alto vedo solo un grande chiasso

Non mi sento non c'è campo

Ora non penso a niente sono pronto per il lancio

Tu ricordami per sempre mentre scappo nello spazio

Me ne vado, adieu

E cosa ti aspettavi da me

Dimmi cosa ti aspettavi da me

E cosa ti aspettavi da me

Dimmi cosa ti aspettavi da me

Het is weer een blanco vel dat mijn leven weerspiegelt

En wacht niet op het potlood

Weer een verbrijzelde droom op de verbrande aarde

Het uiterlijk van een kluizenaar

En alcohol desinfecteert de wond

Wij zullen de voorstanders zijn van ons vertrek

We zullen de acteurs zijn van een mislukt toneelstuk

We zullen de kleuren zijn van een reeds vervaagde foto

Dat het erger en erger wordt als je het met je vingers aanraakt

En als de mens is geprogrammeerd om teleur te stellen

Ik wil mezelf niet voor de gek houden

Ik ben tenslotte maar een man

Ik realiseer me hoeveel rijmpjes ik kan sluiten

Ik kan de wereld nooit veranderen, maar het is allemaal tevergeefs

Je geeft me geen antwoord en je verwent me in eenzaamheid

Ik wil Lucifer de rekening vragen voor angst en rusteloosheid

Wie heeft mij altijd welkom geheten

Tussen hamer en aambeeld, roest en zwavel

Het is wat je noemt een gewoonte

Voor mij is het gewoon wanhoop en geen ruzie

Ik wil niet denken, ik kan er toch niet tegen

Om dat niet te doen, meld ik me en praat ik met domme mensen

Maar haal me weg van deze apathie

ik smeek u

Haal me weg van deze apathie

ik smeek u

Haal me weg van deze apathie

ik smeek u

Neem me mee, neem me mee

En soms zou ik je willen zeggen dat je gelijk hebt

Maar het is makkelijker om te zeggen dat het me niks kan schelen

Wat doet een mening ertoe als er mensen in de buurt zijn?

Ze vragen alleen je aandacht omdat je een knal hebt

Elk van mijn vertaalde verzen is het product

Van wat me schokte in het leven

Duizeligheid is tenslotte niet de angst om bovenaan te staan

Maar de leegte die je trekt terwijl je naar beneden kijkt

Ik onderbrak elke band als een coïtus

Ik zeg elke relatie op en slik hem dan door

Kijk hoe ik na mijn achttiende ben verkleind

Een zelfopgewekte oxymoron, zo leeg dat hij barst

Hij gaf me op omdat ik de verkeerde benadering had gekozen

Hij zocht steun in mijn poppengezicht

Ze nam elk stuk van mij en ze wil ook mijn swag

Terwijl ik haat in haar eileiders spoot

En ik dacht

Je haalt me ​​weg van deze apathie

ik smeek u

Haal me weg van deze apathie

ik smeek u

Haal me weg van deze apathie

ik smeek u

Neem me mee, neem me mee

En ik haat het om depressief te zijn, ook al is dat zo

Heel vaak haalt het alleen het beste in mij naar boven

En hoeveel handen ik kan schudden, je zult me ​​niet kunnen overtuigen

Dat doen alsof is de enige remedie die er is

Ik ben niet tevreden met de kruimels

Mijn doel is altijd geweest om te winnen

Je niet verslaan, je niet verslaan

Ik wil je niet verslaan

Vanaf de dag dat ik werd geboren

Van de eerste herinnering tot de dwaallichten

Toen ik de bodem aanraakte, viel ik stil

Wetende dat de leegte me heeft vrijgesproken, ook al lijd ik aan Horror Vacui

Bedenk hoeveel tijd we hebben verloren

Volgens wat ons niet is gegund

Als alles binnen een paar uur met elkaar verbonden is

Ik weet niet meer wie de dictator is en wie de onderdrukte is

Wie is normaal?

Wie is het anders?

We zijn tenslotte maar een korreltje in het universum

Wat is vooruitgang als in zijn proces?

Het zette elk individu ertoe aan zichzelf op te geven

Ik wil gewoon een beetje stoppen met denken

Begrijp de leegte in mij, denk niet een beetje na

En als ik mezelf hier van bovenaf bekijk, zie ik alleen maar een geweldig geluid

Ik heb niet het gevoel dat er geen veld is

Nu denk ik nergens meer aan, ik ben klaar voor lancering

Je herinnert je me altijd als ik de ruimte in vlucht

Ik vertrek, adieu

En wat had je van mij verwacht

Vertel me wat je van me verwachtte

En wat had je van mij verwacht

Vertel me wat je van me verwachtte