GarbAge - Nitro

Questa è la storia di un semplice uomo

Che resta la voce al di fuori del coro

Per non diventare più schiavo dell’odio

Più mi stanno intorno, meno mi innamoro

Bella la vita da ricco e famoso

Ma il compleanno lo passo da solo

Dopo che ho visto quelli che pensavo I miei eroi

Dimostrarsi gli stronzi che sono

Per ogni tassello che non vuole entrare

Ogni coltello nella giugulare

Per ogni fratello che mi ha fatto male

Nemmeno la coca mi ha tolto la fame

Ho troppo da dare, dovrei rinunciare

Per fare un riassunto, non è questo il punto

Sai, quello è il fulcro, è quando hai già tutto

Che inizi a pensare: «Magari lo butto»

Forse è vero che il cuore non rende la mente più elastica

Ora che l’odio va per la maggiore, l’amore ci mastica

Che vita fantastica, stiamo a mangiare petrolio per cagare plastica

Nella tua casa di merda, col figlio che odi

Il tuo cane e la macchina, la morte dell’anima

Nati stressati, veniamo al mondo già indebitati

Dove pure I sogni sono edulcorati

Anche I nati rotondi saranno quadrati

Tanto siamo già bombardati di dati

Ciò nonostante disinformati

Dio denaro, lava I miei peccati

Chi ci assetava dopo ci ha annegati

Tesoro, svegliati, sei già nel Matrix

Guarda che non voglio far pena a nessuno

Urlo I miei drammi per esorcizzarli

E poi chi si è visto, si è visto a fanculo

Solo sorrisi preconfezionati

Giudizi affrettati e parole di fumo

Ho visto passare già tre pappati

Eppure di santo non ne ho visto uno

Va bene ammettere il malessere

Sì, però non esserne l’artefice

Un po' mi confondo, ti giri un secondo

E già passi dalla vittima al carnefice

Guarda lo specchio, Nicola, forse è ora di crescere

Voglio soltanto qualcosa in cui credere

Un punto nel quale convergere

Tutti questi anni e sono ancora identico

Perché perdono, però non dimentico

Resterò inerme, sei solo un verme

Pensa se perdo del tempo e mi vendico

Sono stanco di sentirmi solo

Di avere qualcuno che mi urla: «Stai buono»

Nella società che vuole parità

Ma che poi quando sbaglio mi dice: «Fai l’uomo», GarbAge

Yeah, yeah-yeah

You’re just a pile of garbage, garbage

Yeah, yeah-yeah

You’re just a pile of garbage, garbage, garbage, garbage

Penso che parlerò a nome di ogni collega

Il pop italiano ci può fare una sega

Tutti uguali a noi, è una reazione a catena

It’s like that, eh, no, it’s like that, eh, no

E non ne vale la pena

Il tuo giornale che gode quando è divisa la scena

Quanto mi lusinga sapere di fare pena

Un’ameba con la bocca piena

Suono sempre nuovo, tu solo riciclato

Qui non capiamo cosa dici, capo, apro la bocca e so di fare il nuovo anticipato

Non sei tra I migliori, fra', l’hai solo digitato

Eliminato, ma ti sente solamente il vicinato

È vero che ero quello limitato, ma t’apposto, bro?

Ora sono limitato con l’apostrofo

Entro in studio al TG4 col C4 e bombe al fosforo (Is it for real?)

Sto con la gente mia

Con noi tu puoi fare il dope boy, ma ci sembri della DEA

Facci una domanda, basta che non sia

Quella per entrare in polizia

Finché la mia crew non starà mai a digiuno

Se entra, già parte l’allarme antifumo

Ogni barra è un siluro, ti atterra il rinculo

Buttate la penna che ormai non ce n'è per nessuno

Dit is het verhaal van een simpele man

Wat overblijft is de stem buiten het refrein

Om niet langer een slaaf van haat te worden

Hoe meer ze om me heen zijn, hoe minder ik verliefd word

Mooi leven als rijk en beroemd

Maar ik breng mijn verjaardag alleen door

Nadat ik degenen zag waarvan ik dacht dat het mijn helden waren

Om zichzelf te bewijzen de klootzakken die ze zijn

Voor elk stuk dat niet wil invoeren

Elk mes in de halsader

Voor elke broer die me pijn heeft gedaan

Zelfs coke heeft mijn honger niet weggenomen

Ik heb te veel om te geven, ik moet opgeven

Om samen te vatten, dit is niet het punt

Weet je, dat is de focus, dan heb je alles al

Dat je begint te denken: "Misschien gooi ik het"

Misschien is het waar dat het hart de geest niet elastischer maakt

Nu haat een rage is, kauwt liefde ons op

Wat een fantastisch leven, we eten olie om plastic te schijten

In je klote huis, met de zoon die je haat

Je hond en de auto, de dood van de ziel

Geboren gestrest, komen we ter wereld met al schulden

Waar zelfs dromen verzoet worden

Degenen die rond geboren zijn, zullen ook vierkant zijn

We worden al bestookt met data

Toch niet op de hoogte

Geld God, was mijn zonden weg

Degene die ons dorst nadat hij ons heeft verdronken

Schat, word wakker, je bent al in de Matrix

Kijk, ik wil met niemand medelijden hebben

Ik schreeuw mijn drama's om ze uit te drijven

En dan wie heeft gezien, heeft gezien om te neuken

Alleen voorverpakte smileys

Overhaaste oordelen en woorden van rook

Ik heb al drie maaltijden voorbij zien komen

Toch heb ik geen heilige gezien

Het is oké om het ongemak toe te geven

Ja, maar wees niet de maker ervan

Ik raak een beetje in de war, jij draait je even om

En al ga je van het slachtoffer naar de beul

Kijk in de spiegel, Nicola, misschien is het tijd om volwassen te worden

Ik wil gewoon iets om in te geloven

Een punt om samen te komen

Al die jaren en ik ben nog steeds identiek

Omdat ik vergeef, maar ik vergeet het niet

Ik zal hulpeloos blijven, je bent maar een worm

Bedenk of ik tijd verspil en wraak neem

Ik ben het zat om me alleen te voelen

Om iemand te hebben die tegen me schreeuwt: "Wees braaf"

In de samenleving die gelijkheid wil

Maar als ik het mis heb, zegt hij: "Wees een man", GarbAge

Ja, ja-ja

Je bent gewoon een hoop afval, afval

Ja, ja-ja

Je bent gewoon een hoop afval, afval, afval, afval

Ik denk dat ik namens elke collega zal spreken

Italiaanse pop kan ons aftrekken

Allemaal hetzelfde als wij, het is een kettingreactie

Het is zo, eh, nee, het is zo, eh, nee

En het is het niet waard

Uw krant geniet wanneer de scène is verdeeld

Hoe vleiend het vleit me om te weten dat het me spijt

Een amoebe met een volle mond

Ik klink altijd nieuw, je bent net gerecycled

Hier begrijpen we niet wat je zegt, baas, ik doe mijn mond open en ik weet dat ik het nieuwe verwachtte

Je bent niet bij de beste, bro, je typte het net

Uitgeschakeld, maar alleen de buurt hoort je

Het is waar dat ik de beperkte was, maar oké, bro?

Nu ben ik beperkt met de apostrof

Ik ga de studio bij TG4 binnen met C4 en fosforbommen (Is het echt?)

Ik ben bij mijn mensen

Je kunt een dope jongen bij ons zijn, maar je ziet eruit als een DEA

Stel ons een vraag, zolang dat niet zo is

Degene die bij de politie moet komen

Zolang mijn bemanning nooit aan het vasten is

Als het binnenkomt, begint de rookmelder al

Elke balk is een torpedo, het slaat je van de terugslag

Gooi de pen weg dat er nu voor niemand meer is