Дворик - Михаил Боярский

К любому из нас приходит тот час

Когда стоит подвести итог

И понять что детства срок, увы, истек

Ты дворик меня прости, что дальние ждут пути

За меня никто не сможет их пройти

Увижу во сне как будто в кино

Старый столик посреди двора

Стариков что в тишине сидят с утра

Услышу ночной порой я голос такой родной

Он зовет, зовет, зовет меня домой

Любимый мой дворик ты очень мне дорог

Я по тебе буду скучать

И будут мне сниться моих друзей лица

Скорее дай руку и прощай

Дарю сразу всем хоккейный свой шлем

Быстроходный свой велосипед

И транзистор что порой включал чуть свет

Сейчас допою и вам гитару свою отдам

Вспоминайте обо мне хоть иногда

Мой двор как гнездо, а я как птенец

Улечу сегодня из него

Ведь начало и конец есть у всего

Разлука приходит пусть, но я вам друзья клянусь

Я вернусь мой дворик.

Я к тебе вернусь

Любимый мой дворик ты очень мне дорог

Я по тебе буду скучать

И будут мне сниться моих друзей лица

Скорее дай руку и прощай

Любимый мой дворик ты очень мне дорог

Я по тебе буду скучать

И будут мне сниться моих друзей лица

Скорее дай руку и прощай

Любимый мой дворик ты очень мне дорог

Я по тебе буду скучать

И будут мне сниться моих друзей лица

Скорее дай руку и прощай

И прощай и прощай

И прощай и прощай.

Dat uur komt voor ieder van ons

Wanneer samenvatten?

En om te begrijpen dat de termijn van de kindertijd, helaas, is verstreken

Vergeef me, de binnenplaats, dat verre wachten op de weg

Niemand kan ze voor mij doorgeven

Ik zal in een droom zien als in een film

Oude tafel midden op het erf

De oude mensen die sinds de ochtend in stilte zitten

Ik zal 's nachts horen, soms heb ik zo'n inheemse stem

Hij belt, belt, belt me ​​naar huis

Mijn geliefde binnenplaats, je bent me heel dierbaar

ik ga je missen

En ik zal dromen van de gezichten van mijn vrienden

Geef me je hand en tot ziens

Ik geef iedereen tegelijk mijn hockeyhelm

Snel je fiets

En de transistor die soms een klein lampje aandeed

Nu zal ik klaar zijn met zingen en ik zal je mijn gitaar geven

Onthoud me tenminste soms

Mijn tuin is als een nest, en ik ben als een kuiken

Ik vlieg er vandaag voor weg

Alles heeft tenslotte een begin en een einde

Laat de scheiding komen, maar ik zweer het je vrienden

Ik ga terug naar mijn tuin.

Ik kom bij je terug

Mijn geliefde binnenplaats, je bent me heel dierbaar

ik ga je missen

En ik zal dromen van de gezichten van mijn vrienden

Geef me je hand en tot ziens

Mijn geliefde binnenplaats, je bent me heel dierbaar

ik ga je missen

En ik zal dromen van de gezichten van mijn vrienden

Geef me je hand en tot ziens

Mijn geliefde binnenplaats, je bent me heel dierbaar

ik ga je missen

En ik zal dromen van de gezichten van mijn vrienden

Geef me je hand en tot ziens

En tot ziens en tot ziens

En tot ziens en tot ziens.