Neumondnacht - Marathonmann

Ist dein Leben nur ein Kerker

Ist alles feucht und klein

Nur ein paar Schuhe und die Sohlen

Komplett abgelaufen

Von immer nur im Kreis drehen

Von immer durch die Tür sehen

Was ist da draußen?

Kanns das alles schon gewesen sein?

Heimweh

Brauchst hier nichts vermissen

Feigheit

Hast du nie verspührt

Nur ein leerer Käfig

Stehst du auch für dich bereit?

Jetzt sprengen wir die Ketten von Verlust und Einsamkeit

Wir übertreten Grenzen zwischen Hass und Traurigkeit

In diesem Labyrinth

In dieser Neumondnacht

Suchen wir den Ausgang, längst vergeblich

Diese Jahre sind verschwunden

Genau wie deine Seele

Was bedeutet es ein Mensch zu sein?

In dieser Neumondnacht

Bist du allein' in deinem Kerker

So still und einfach aufgelöst

Wenn du allein' bist

Wenn du allein' bist

Dann ist die Dunkelheit besonders tief

Jetzt sprengen wir die Ketten von Verlust und Einsamkeit

Wir übertreten Grenzen zwischen Hass und Traurigkeit

In diesem Labyrinth

In dieser Neumondnacht

Suchen wir den Ausgang, längst vergeblich

Is je leven slechts een kerker?

Het is allemaal nat en klein

Alleen een paar schoenen en de zolen

Volledig verlopen

Van alleen maar rondjes draaien

Van altijd door de deur kijken

Wat is daarbuiten?

Zou het allemaal kunnen zijn?

heimwee

Mis hier niets

lafheid

Heb je nooit gevoeld?

Gewoon een lege kooi

Ben jij ook klaar voor jezelf?

Nu breken we de ketenen van verlies en eenzaamheid

We overschrijden de grenzen tussen haat en verdriet

In dit doolhof

Op deze nieuwe maannacht

Laten we de uitgang zoeken, al lang tevergeefs

Die jaren zijn voorbij

Net als je ziel

Wat betekent het om mens te zijn?

Op deze nieuwe maannacht

Ben je alleen in je kerker?

Zo stil en gewoon opgelost

Wanneer je alleen bent

Wanneer je alleen bent

Dan is de duisternis bijzonder diep

Nu breken we de ketenen van verlies en eenzaamheid

We overschrijden de grenzen tussen haat en verdriet

In dit doolhof

Op deze nieuwe maannacht

Laten we de uitgang zoeken, al lang tevergeefs