Apprehension - Manchester Orchestra

Finding out that you had lost the little one inside you

Not a sound, but chalk that you had dropped on the floor

And I could tell that when you fell the future never planned on getting easier

God has never been afraid to fill our cups with more than they could hold

Til they all overflow and we drown once and for all

How could I misconceive I was owed something radically radiant

The doctor came through and asked if you’d like to give it name

How can you misconceive our ideals and growing our futures

Some impressive prize I find for placing all the blame

My apprehension got the best of me

Better now than when I found I used to have the gift of amusement

It’s funny how without a doubt the family’s far more calmer than me

And I will cause a lovers' court

And you, you don’t, you keep on tapping

Sour-mouth, a coward clout, the dormant gospels nativity

My apprehension got the best of me

Walking dead my heart was moldering

Yeah it got the best of me

The best of me

Pushing it out I heard the healthiest move is to abandon all of my blemish

That’s what the hospital staff and the pair of our parents will say

Here I am again directly back to the place where Adam ruined family

Running in a marathon of mental til God shows up again

My apprehension got me nowhere

Swimming in my own filth

Yeah got me nowhere

Nowhere

Erachter komen dat je de kleine in jezelf was kwijtgeraakt

Geen geluid, maar krijt dat je op de grond had laten vallen

En ik kon zien dat toen je viel, de toekomst nooit gemakkelijker zou worden

God is nooit bang geweest om onze bekers te vullen met meer dan ze aankunnen

Tot ze allemaal overlopen en we voor eens en voor altijd verdrinken

Hoe kon ik me verkeerd voorstellen dat ik iets radicaal stralends verschuldigd was?

De dokter kwam langs en vroeg of je het een naam wilde geven

Hoe kun je onze idealen verkeerd opvatten en onze toekomst laten groeien?

Een indrukwekkende prijs die ik vind voor het geven van alle schuld

Mijn angst kreeg het beste van me

Nu beter dan toen ik ontdekte dat ik de gave van amusement had

Het is grappig hoe de familie ongetwijfeld veel rustiger is dan ik

En ik zal een rechtbank voor geliefden veroorzaken

En jij, jij niet, jij blijft tikken

Zure mond, een lafaard, de slapende evangeliën, de geboorte van Christus

Mijn angst kreeg het beste van me

Als ik dood liep, vermolmde mijn hart

Ja, het kreeg het beste van mij

Het beste van mezelf

Toen ik het eruit duwde hoorde ik dat de gezondste zet is om al mijn smet op te geven

Dat is wat het ziekenhuispersoneel en het paar van onze ouders zullen zeggen

Hier ben ik weer direct terug naar de plaats waar Adam het gezin verwoestte

Rennen in een mentale marathon totdat God weer verschijnt

Mijn bezorgdheid bracht me nergens

Zwemmen in mijn eigen vuil

Ja bracht me nergens

Nergens