Roberto - Luca Barbarossa

Roberto pensava: «Se mi lavo i capelli

sara' piu' facile farsi notare!

Questa sera alla festa devo avere il coraggio

di chiederle di ballare,

la stringero' piu' forte che posso

per farla sentire al sicuro

stando attento a non diventare rosso

se qualcuno mi prende in giro.

Mamma, adesso devo andare

non stare alzata, non ti preoccupare

e' tanto tempo che aspettavo

questo momento e che pregavo,

Mamma, quanto ti ho voluto

ma adesso sto crescendo

e forse non avro' bisogno

dei tuoi occhi e del tuo aiuto."

Roberto pensava: «Se mi guardo allo specchio

ancora non so chi sono:

somiglio a mio padre, senz’altro,

ma forse non sono un uomo

e guardo le donne per strada

e mi sembrano tutte belle

che quando ci penso solo, a letto,

ho i brividi sulla pelle.

E mamma, sai, la festa, volevo dirtelo…

non e' che sia andata bene…

Lei non e' neanche venuta, senza avvertirmelo

forse non sa che stiamo insieme…

Tanto la vedo domani, domani

domani all’entrata di scuola,

magari con un po' di fortuna

riesco a trovarla da sola,

la portero' a mangiare un cornetto

di quelli che scottano ancora…

mi chiedo se quello che chiamano amore

e' questo nodo che mi prende alla gola…

Mamma, adesso devo andare

se faccio tardi non mi so svegliare,

ci avrei giurato che eri alzata

un po' in pensiero, un po' arrabbiata.

Mamma, forse mi hai cresciuto,

ma adesso sto piangendo:

sembrava tutto facile

con i tuoi occhi e col tuo aiuto…"

Roberto pensava: «Se mi infilo nel letto

nessuno sapra' piu' dove sono

nessuno verra' piu' a cercarmi

per chiedermi se sono un uomo»

Roberto dacht: "Als ik mijn haar was"

het zal gemakkelijker zijn om opgemerkt te worden!

Vanavond op het feest moet ik de moed hebben

om haar ten dans te vragen,

Ik zal haar zo stevig vasthouden als ik kan

om haar een veilig gevoel te geven

pas op dat je niet rood wordt

als iemand me uitlacht.

Mam, ik moet nu gaan

blijf niet op, maak je geen zorgen

Ik heb lang gewacht

dit moment en dat ik aan het bidden was,

Mam, hoe graag ik je wilde

maar nu groei ik op

en misschien heb ik het niet nodig

van uw ogen en uw hulp."

Roberto dacht: «Als ik naar mezelf in de spiegel kijk»

Ik weet nog steeds niet wie ik ben:

Ik lijk zeker op mijn vader,

maar misschien ben ik geen man

en ik kijk naar de vrouwen op straat

en ze lijken me allemaal prachtig

dat als ik er alleen aan denk, in bed,

Ik heb koude rillingen op mijn huid.

En mam, je weet wel, het feest, ik wilde je vertellen...

het ging niet goed...

Ze kwam niet eens zonder het me te vertellen

misschien weet hij niet dat we samen zijn...

Dus ik zie het morgen, morgen

morgen bij de ingang van de school,

misschien met een beetje geluk

Ik kan het zelf vinden,

Ik neem haar mee om een ​​croissant te eten

van degenen die nog steeds branden ...

Ik vraag me af of wat ze liefde noemen

het is deze brok die mijn keel grijpt...

Mam, ik moet nu gaan

als ik te laat ben, kan ik niet wakker worden,

Ik zou zweren dat je wakker was

een beetje bezorgd, een beetje boos.

Mam, misschien heb je me opgevoed,

maar nu huil ik:

het leek allemaal makkelijk

met uw ogen en met uw hulp ... "

Roberto dacht: "Als ik naar bed ga"

niemand zal meer weten waar ik ben

niemand zal me meer komen zoeken

om me te vragen of ik een man ben "