La fée atomique - Les Elles

Je suis la vieille geisha folle

Du moins, c’est ce qu’on croit de moi

Mais je suis la fée atomique

Les autres ne le savent pas

La peau poudre de riz

J’arpente, tout en blanc

Le paysage rouge et noir

Je fais gémir ma voix de femme

Ma voix est douce

Il y a déjà tellement de cris

Personne ne sait d’où je sors

Immaculée comme le lait

Dans ce terrain mal luné

Je n’ai qu’une goutte de sang

Qui coule finement sur mes lèvres

Il y a déjà tellement de rouge

Les enfants doivent être contents

Eux qui n’aiment pas la salade

Ici, il n’y a plus rien de vert

Je ne me plains pas de la faim

J’avais bien besoin d’un régime

Je me nourris de la pluie noire

C’est mon secret pour être blanche

Je déambule sur le sol mou, asexué, encore tiède

Les autres brûlent ces bouts de nous

Les familles qui partent en lambeaux

Moi, j’en ai fait des rideaux

Contre les mouches

Il parait que ça sent mauvais

L’odeur ne m’atteint plus:

Je vis dans un autre monde

Celui de la bombe atomique

Je suis la fée atomique

Ik ben de gekke oude geisha

Dat is tenminste wat mensen van me denken

Maar ik ben de atoomfee

De anderen weten het niet

rijst poeder huid

Ik ijsbeer, helemaal in het wit

Het rode en zwarte landschap

Ik laat mijn vrouwenstem kreunen

Mijn stem is lief

Er wordt al zoveel gehuild

Niemand weet waar ik vandaan kom

Onbevlekt als melk

In deze zieke maangrond

Ik heb maar een druppel bloed

Die dun over mijn lippen vloeit

Er is al zoveel rood

Kinderen moeten gelukkig zijn

Degenen die niet van salade houden

Er is hier niets groens

Ik klaag niet over honger

Ik had echt een dieet nodig

Ik voed me met de zwarte regen

Het is mijn geheim om blank te zijn

Ik dwaal door de zachte grond, geslachtsloos, nog steeds warm

Anderen verbranden deze stukjes van ons

Gezinnen die uit elkaar vallen

Ik heb er gordijnen van gemaakt

tegen vliegen

Het lijkt erop dat het stinkt

De geur bereikt me niet meer:

Ik leef in een andere wereld

Die van de atoombom

Ik ben de atoomfee