Anthrax - Kimya Dawson

There’s anthrax in the envelope I opened in my dream

The sky is red, and little kids are running, screaming in the street

I tried to run and save them, but I had molasses feet

I keep having nightmares, and I’m scared to go to sleep

If you fall in, I’ll jump down

And touch your face while we’re both sinking, stinking, thinking

We won’t drown

You are my friend

And what we’re doing’s too important

For our lives to end quite yet

In Montreal, I got so mad, someone broke into the van

Stole my guitar and Aaron’s bag

Then we turned on CNN, watched the towers fall again

And realized that our lives aren’t so bad

This is just a test, take it with love and you will pass

You will be rewarded if you do your very best

Nothing ever goes as planned, so don’t take anything for granted

If you do, the world will kick your ass

The air is filled with computers and carpets

Skin and bones and telephones and file cabinets

Coke machines, firemen, landing gear and cement

They say that it’s okay, but I say don’t breathe in

The air is filled with computers and carpets

Skin and bones and telephones and file cabinets

Coke machines, firemen, landing gear and cement

They say that it’s okay, but I say don’t breathe that shit in

An angel named Gabriel is watching over you

He was a friend mistreated, now he’s dead so say you’re sorry to him

When you say your prayers tonight if you make amends

The gates to heaven here on earth will open up again

If you fall in I’ll jump down

And touch your face while we’re both sinking

We won’t drown

You are my friend

And what we’re doing’s too important

For our lives to end quite yet

Er zit miltvuur in de envelop die ik in mijn droom heb geopend

De lucht is rood en kleine kinderen rennen, schreeuwend op straat

Ik probeerde weg te rennen en ze te redden, maar ik had melassevoeten

Ik heb steeds nachtmerries en ik ben bang om te gaan slapen

Als jij erin valt, spring ik naar beneden

En raak je gezicht aan terwijl we allebei zinken, stinken, denken

We zullen niet verdrinken

Jij bent mijn vriend

En wat we doen is te belangrijk

Om ons leven nog helemaal te laten eindigen

In Montreal werd ik zo boos dat iemand inbrak in het busje

Ik heb mijn gitaar en Aarons tas gestolen

Toen zetten we CNN aan en keken hoe de torens weer instortten

En realiseerde me dat ons leven niet zo slecht is

Dit is slechts een test, doe het met liefde en je zult slagen

Je wordt beloond als je je uiterste best doet

Niets gaat ooit zoals gepland, dus neem niets als vanzelfsprekend aan

Als je dat doet, zal de wereld je een schop onder je kont geven

De lucht is gevuld met computers en tapijten

Huid en botten en telefoons en archiefkasten

Cokesmachines, brandweerlieden, landingsgestel en cement

Ze zeggen dat het oké is, maar ik zeg: adem niet in

De lucht is gevuld met computers en tapijten

Huid en botten en telefoons en archiefkasten

Cokesmachines, brandweerlieden, landingsgestel en cement

Ze zeggen dat het oké is, maar ik zeg: adem die shit niet in

Een engel genaamd Gabriël waakt over je

Hij was een vriend die mishandeld werd, nu is hij dood, dus zeg dat het je spijt

Als je vanavond bidt als je het goedmaakt

De poorten naar de hemel hier op aarde gaan weer open

Als je erin valt, spring ik naar beneden

En raak je gezicht aan terwijl we allebei zinken

We zullen niet verdrinken

Jij bent mijn vriend

En wat we doen is te belangrijk

Om ons leven nog helemaal te laten eindigen