The Doldrums - Josh Pyke

I couldn’t tell you why

I’m never feeling satisfied

But every time the sun don’t shine

It makes me want to run and hide

From the songs in my head

Here comes the rain again

She’s coming for to break the drought

But she’s such a cloudy friend

And she’s bringing forth the shadow of doubt

Ain’t it funny how, when you think

That you’ve got it all figured out

That these things sometimes

Seem organised well in advance of me

Or the callings of my heart

So we hit the doldrums now

Sails hanging loose on the lines

And we couldn’t sink or swim

Just praying for a merciful tide

With this song 'round my neck

Lull of the afternoon

And we’ve grown numb to the feel

So set navigation true

Then i rope myself to the wheel

On this dried out sea, when you go

Well you go, you go, you go

And these things sometimes seem

Seem organised well in advance of me

Or the callings of my heart

And i do believe that fatalism is complacency

When you float your fears too far

But the moment that i take my leave

I’m back up out that door

So I can never rest assured

In the callings of my heart

I couldn’t tell you why

I’m never feeling satisfied

But every time the sun don’t shine

It makes me want to run and hide

From the songs

I couldn’t tell you why

I’m never feeling satisfied

But every time the sun don’t shine

It makes me want to run and hide

Around my neck

Ik kon je niet vertellen waarom

Ik ben nooit tevreden

Maar elke keer als de zon niet schijnt

Het zorgt ervoor dat ik wil rennen en me verstoppen

Van de liedjes in mijn hoofd

Hier komt de regen weer

Ze komt langs om de droogte te doorbreken

Maar ze is zo'n troebele vriendin

En ze brengt de schaduw van twijfel voort

Is het niet grappig hoe, als je denkt?

Dat je het allemaal doorhebt

Dat deze dingen soms

Lijkt van tevoren goed georganiseerd

Of de roepingen van mijn hart

Dus we zitten nu in het slop

Zeilen hangen los aan de lijnen

En we konden niet zinken of zwemmen

Gewoon bidden voor een barmhartig tij

Met dit nummer 'om mijn nek'

Rust van de middag

En we zijn gevoelloos geworden voor het gevoel

Zet navigatie dus op true

Dan bind ik mezelf aan het stuur

Op deze uitgedroogde zee, als je gaat

Nou, je gaat, je gaat, je gaat

En deze dingen lijken soms

Lijkt van tevoren goed georganiseerd

Of de roepingen van mijn hart

En ik geloof echt dat fatalisme zelfgenoegzaamheid is

Wanneer je je angsten te ver drijft

Maar op het moment dat ik afscheid neem

Ik ben weer de deur uit

Dus ik kan nooit gerust zijn

In de roepingen van mijn hart

Ik kon je niet vertellen waarom

Ik ben nooit tevreden

Maar elke keer als de zon niet schijnt

Het zorgt ervoor dat ik wil rennen en me verstoppen

Van de liedjes

Ik kon je niet vertellen waarom

Ik ben nooit tevreden

Maar elke keer als de zon niet schijnt

Het zorgt ervoor dat ik wil rennen en me verstoppen

Om mijn nek