Coffee Cups - Josh Pyke

I’ve been stepping on cracks just to see what’ll happen

Just daring that dam to break

And the shards of glass hold a million faces

Dark clouds that collect at the top of the buildings

Get the feeling of judgement day

And it’s lucky I don’t believe in such things

Or I’ll probably be down on my knees

Oh sometimes we feel the train coming

But we don’t move out of the way

If you stay then I’ll stay

And the worst that I’ve felt was a longing for feeling

To be done with this numbing noise

To be done with the silence of servitude

And I never wanna seem like I’m not moving

I’m never waiting for no paint to dry

And I never wanted you to see me just standing

Never wanted to seem still in your eyes

Oh sometimes we feel the train coming

But we don’t move out of the way

If you stay then I’ll stay

When you see the ones that you love

At the bottom of your coffee cup

And the city that you’re from makes a stranger of you

Then you know you’ve been away too long

Ik ben op scheuren gelopen om te zien wat er gaat gebeuren

Gewoon die dam durven te breken

En de glasscherven bevatten een miljoen gezichten

Donkere wolken die zich samenpakken bovenaan de gebouwen

Krijg het gevoel van de dag des oordeels

En het is maar goed dat ik niet in zulke dingen geloof

Of ik ga waarschijnlijk op mijn knieën

Oh soms voelen we de trein aankomen

Maar we gaan niet uit de weg

Als jij blijft, dan blijf ik

En het ergste dat ik heb gevoeld, was een verlangen naar gevoel

Klaar met dit verdovende geluid

Om klaar te zijn met de stilte van dienstbaarheid

En ik wil nooit lijken alsof ik niet beweeg

Ik wacht nooit tot er geen verf is opgedroogd

En ik heb nooit gewild dat je me alleen maar zag staan

Wilde nooit stil lijken in je ogen

Oh soms voelen we de trein aankomen

Maar we gaan niet uit de weg

Als jij blijft, dan blijf ik

Wanneer je degenen ziet waar je van houdt

Onderaan je koffiekopje

En de stad waar je vandaan komt maakt een vreemde van je

Dan weet je dat je te lang weg bent geweest