Amores - Jorge Rojas

Hay amores que llegan y pasan

Que no alcanzan a ver la mañana

Que se quedan un rato en tu vida

Y luego se marchan

Sin embargo, te quitan la calma.

Son amores que saben de amores

Que te atrapan con una mirada

Que tan solo con una sonrisa

Te roban el alma

Y se pierden en la madrugada

Con la mera ilusión de tener

Su perfume en mi cama

Ser el dueño de aquellos amores

Que nunca se alcanzan

Es que aun no me doy por vencido

Y aquí estoy desafiando al destino

Para que cambie de parecer y te quedes conmigo

Compartir algo más de una noche y la copa de vino

Si llegara a pasar que algún día

Deshojando una flor fueras mía

Dejaré dentro del corazón una llama encendida

Donde guardo las cosas de amores que nunca se olvidan.

Son amores que saben de amores

Que te atrapan con una mirada

Que tan solo con una sonrisa

Te roban el alma

Y se pierden en la madrugada

Con la mera ilusión de tener

Su perfume en mi cama

Ser el dueño de aquellos amores

Que nunca se alcanzan

Es que aun no me doy por vencido

Y aquí estoy desafiando al destino

Para que cambie de parecer y te quedes conmigo

Compartir algo más de una noche y la copa de vino

Si llegara a pasar que algún día

Deshojando una flor fueras mía

Dejaré dentro del corazón una llama encendida

Donde guardo las cosas de amores que nunca se olvidan.

Hay amores que cuando se marchan te roban el alma

Y nunca se olvidan

Er zijn liefdes die komen en gaan

Wie kan de ochtend niet zien

Dat ze nog een tijdje in je leven blijven

En dan vertrekken ze

Ze nemen echter je kalmte weg.

Het zijn liefdes die liefdes kennen

die je vangen met een blik

dat alleen met een glimlach

ze stelen je ziel

En ze verdwalen in de vroege ochtend

Met de loutere illusie van hebben

Je parfum in mijn bed

Om de eigenaar te zijn van die liefdes

die nooit worden bereikt

Ik heb alleen nog steeds niet opgegeven

En hier trotseer ik het lot

Zodat je van gedachten verandert en bij mij blijft

Iets meer dan een nacht delen en een glas wijn

Als het die ene dag zou gebeuren

Een bloem ontbladeren, je was van mij

Ik zal in het hart een brandende vlam achterlaten

Waar ik de dingen van liefde bewaar die nooit worden vergeten.

Het zijn liefdes die liefdes kennen

die je vangen met een blik

dat alleen met een glimlach

ze stelen je ziel

En ze verdwalen in de vroege ochtend

Met de loutere illusie van hebben

Je parfum in mijn bed

Om de eigenaar te zijn van die liefdes

die nooit worden bereikt

Ik heb alleen nog steeds niet opgegeven

En hier trotseer ik het lot

Zodat je van gedachten verandert en bij mij blijft

Iets meer dan een nacht delen en een glas wijn

Als het die ene dag zou gebeuren

Een bloem ontbladeren, je was van mij

Ik zal in het hart een brandende vlam achterlaten

Waar ik de dingen van liefde bewaar die nooit worden vergeten.

Er zijn liefdes die je ziel stelen als ze weggaan

En ze vergeten het nooit