Sin Palabras - Jorge Rojas

Entre tantas pasiones que allí me esperaban

las virtudes de aquella mujer sin palabras hablaban

competía el escote en su espalda

con el tajo mortal de su falda

Lo que no se animaba a mostrar

lo insinuaba

ni un detalle librado al azar

su experiencia dejaba

y a ese as que guardaba en su manga

le jugué la mejor de mis cartas

Pude allí predecir solo con su mirada

que por mis caricias su piel desnudaba

que las consecuencias su cuerpo pagaba

de estar una noche a mi amor condenada

La invité a viajar en el tren de las ganas

al misterio de amar sin palabras

a dejar su perfume en mi almohada y en mi cama

a querer, con el alma

la piel y la sangre

con la fuerza de los huracanes

derrochando caricias como hacen los amantes

Al mirar su figura

pensé compararla

con la forma y con las melodías

que hay en mi guitarra

que un concierto a puerta cerrada

me daría hasta la madrugada

Yo le dije saber perdonar su tardanza

si con creces el tiempo que estuve sin ella pagaba

le propuse librar la batalla

aunque en ella mi vida dejara.

Onder zoveel passies die daar op me wachtten

de deugden van die woordeloze vrouw spraken

concurreerde de halslijn op haar rug

met de dodelijke snit van haar rok

Wat hij niet durfde te laten zien

Ik hintte ernaar

geen detail aan het toeval overgelaten

zijn ervaring is verdwenen

en die aas hield hij achter de hand

Ik speelde hem de beste van mijn kaarten

Dat kon ik alleen met zijn blik voorspellen

dat door mijn streelt haar huid bloot

dat de gevolgen zijn lichaam betaalde

om op een nacht mijn liefde veroordeeld te zijn

Ik nodigde haar uit om met de trein van verlangen te reizen

naar het mysterie van liefhebben zonder woorden

om haar parfum op mijn kussen en in mijn bed te laten liggen

liefhebben, met de ziel

huid en bloed

met de kracht van orkanen

liefkozingen verspillen zoals minnaars doen

Kijkend naar haar figuur

Ik dacht om het te vergelijken

met de vorm en met de melodieën

wat zit er op mijn gitaar

dan een concert achter gesloten deuren

Ik zou mezelf geven tot het ochtendgloren

Ik zei hem dat hij moest weten hoe hij zijn traagheid kon vergeven

als meer dan de tijd dat ik was zonder haar betaald

Ik stelde voor om de strijd aan te gaan

hoewel in haar mijn leven vertrok.