Etrange - Jeanne Mas

Pars pas

Mais ne reste pas

Quand même

Refuse mon tourment,

Ma peine,

Refuse quand

Je t’aime

T’en vas pas

Mais disparaît

De la scène

Nos différents

Se promènent

A l’ombre d’un chêne

Pas comme ça

La chance n’effleure

Qu’une fois

Je ne voudrais pas

Rater ça,

C’est si étrange

Si étrange

Pas comme ça

Le temps coule

Ne revient pas

Cette lumière

Au fond de toi

C’est si étrange

Si étrange

Laisse moi là,

Ne dis pas

A tout à l’heure

A présent je n’ai

Plus de peur

Je coule en douceur

Sauf de toi

Je n’ai plus envie

D'épuiser l'étrange humeur

De mes dernières heures.

Ga niet

Maar blijf niet

Zelfs indien

Weiger mijn kwelling,

Mijn leed,

weigeren wanneer

Ik houd van je

Ga niet

maar verdwijnt

Van het toneel

Onze verschillende

lopen rond

In de schaduw van een eikenboom

Niet zoals dit

Geluk raakt nooit

Slechts één keer

Ik zou niet willen

mis het,

Het is zo vreemd

Zo vreemd

Niet zoals dit

De tijd stroomt

Kom niet terug

Dit licht

Diep van binnen

Het is zo vreemd

Zo vreemd

Laat me daar

Niet zeggen

Tot ziens

Nu heb ik niet

Geen angst meer

Ik vloei soepel

Behalve van jou

ik wil niet meer

Om de vreemde stemming uit te putten

Van mijn laatste uren.