Ángel - India Martínez

Ángel pinta lunas de metal,

Deshoja flores de papel,

Quién sabe que hay en su cabeza?

Se quedo sentado mas allá,

De su confusa realidad,

Enamorado de la nada.

Imagina que te pueda amar

En lo que dura un cuento,

Imagina que te como a besos…

Si tu quisieras seria el delirio de tu universo,

Perdoname si pierdo la razón;

Pero contigo muero a fuego

Qué puedo hacer?

Y que levante la mano quien no lleva un loco dentro,

Anda y sigueme,

Que la huella de la soledad se fue…

Ángel duerme solo en el sofá,

Y yo le cuido porque sé que esconde un alma de grandeza,

A veces la gente no sabe,

A veces la gente no entiende,

Te juzgan por ser diferente…

Imagina que te pueda amar en lo que dura un cuento,

Imagina que te como a besos…

Si tu quisieras seria el delirio de tu universo,

Pérdoname si pierdo la razón;

Pero contigo muero a fuego

Qué puedo hacer?

Y que levante la mano quien no lleva un loco dentro,

Anda y sigueme

Si tu quisieras seria el delirio de tu universo,

Pérdoname si pierdo la razón;

Pero contigo muero a fuego

Qué puedo hacer?

Y que levante la mano quien no lleva un loco dentro,

Anda y sigueme que la huella de la soledad se fue…

Engel schildert metalen manen,

Strip papieren bloemen,

Wie weet wat er in zijn hoofd omgaat?

Hij bleef daarbuiten zitten,

Vanuit jouw verwarde realiteit,

Verliefd op niets.

Stel je voor dat ik van je kan houden

In wat duurt een verhaal,

Stel je voor dat ik je opeet met kussen...

Als je zou willen, zou het het delirium van je universum zijn,

Vergeef me als ik mijn verstand verlies;

Maar met jou sterf ik om te vuren

Wat ik kan doen?

En steek je hand op die geen gek van binnen heeft,

Ga en volg mij

Dat het spoor van eenzaamheid is verdwenen...

Angel slaapt alleen op de bank,

En ik zorg voor hem omdat ik weet dat hij een ziel van grootsheid verbergt,

Soms weten mensen het niet

Soms begrijpen mensen het niet

Ze beoordelen je omdat je anders bent...

Stel je voor dat ik van je kan houden voor de duur van een verhaal,

Stel je voor dat ik je opeet met kussen...

Als je zou willen, zou het het delirium van je universum zijn,

Vergeef me als ik mijn verstand verlies;

Maar met jou sterf ik om te vuren

Wat ik kan doen?

En steek je hand op die geen gek van binnen heeft,

ga en volg mij

Als je zou willen, zou het het delirium van je universum zijn,

Vergeef me als ik mijn verstand verlies;

Maar met jou sterf ik om te vuren

Wat ik kan doen?

En steek je hand op die geen gek van binnen heeft,

Ga en volg mij dat het spoor van eenzaamheid is verdwenen...