Kerran kuussa - Haloo Helsinki!

On lehmät lentäneet lautasilta taivaaseen

Ei kukaan karsinassa huuda enää

On kukat kukkineet, ei piipun suita tukkineet

Ei kukaan kyltin kanssa marssi enää

Ja hädän keskellä on helppo kiivetä, Jumalan selkään

Mut selän takana on aina hiljaista, mitä nyt pelkään?

Jos kerran kuussa joku käynyt on

Ei rauha maassa ole mahdoton

En tartu vielä lippuun valkoiseen

Voi valo tulla maahan varjoiseen

Me rukoilemme, me turhaudumme

Me tahdomme rauhan, me epäilemme

Jos kerran kuussa joku käynyt on

Ei rauha maassakaan oo mahdoton

Ja otamme maailman suurimman askeleen

Rauhan mereen

On naiset itkeneet, kaiken vihan kitkeneet

Mut kipu sisältä ei poistu enää

Ei miehet muuttuneet, kai historiaan juuttuneet

Isältä pojalle nuo muistot elää

Taistelut, tantereet, kaikki sulat mantereet

Pahinta kai pelkään

Ei jaksa sotia, rakennan kotia Himalajan selkään

Jos kerran kuussa joku käynyt on

Ei rauha maassa ole mahdoton

En tartu vielä lippuun valkoiseen

Voi valo tulla maahan varjoiseen

Me rukoilemme, me turhaudumme

Me tahdomme rauhan, me epäilemme

Jos kerran kuussa joku käynyt on

Ei rauha maassakaan oo mahdoton

Ja otamme maailman suurimman askeleen

Rauhan mereen

Jos kerran kuussa joku käynyt on

Ei rauha maassa ole mahdoton

En tartu vielä lippuun valkoiseen

Voi valo tulla maahan varjoiseen

Me rukoilemme, me turhaudumme

Me tahdomme rauhan, me epäilemme

Jos kerran kuussa joku käynyt on

Ei rauha maassakaan oo mahdoton

Ja otamme maailman suurimman askeleen

Rauhan mereen

De koeien zijn van de borden naar de hemel gevlogen

Niemand in de kantine roept meer

Er staan ​​bloemen in bloei, geen verstopte vatpakken

Niemand marcheerde meer met het bord

En te midden van ellende is het gemakkelijk om op de rug van God te klimmen

Maar achter de rug is het altijd stil, waar ben ik nu bang voor?

Als een keer per maand iemand op bezoek is

Vrede in het land is niet onmogelijk

Ik pak nog geen wit kaartje

Moge het licht naar de grond komen in de schaduw

We bidden, we raken gefrustreerd

We willen vrede, we twijfelen eraan

Als een keer per maand iemand op bezoek is

Geen vrede in het land is oo onmogelijk

En we zetten de grootste stap ter wereld

Vrede aan de zee

Er zijn vrouwen die huilen, alle woede uitgeroeid

Maar de pijn van binnen gaat niet meer weg

De mannen zijn niet veranderd, ik denk dat ze vastzitten in de geschiedenis

Van vader op zoon leven die herinneringen

Veldslagen, continenten, alle gesmolten continenten

Ik denk dat ik het ergste vrees

Ik kan niet tegen oorlogen, ik bouw een huis aan de achterkant van de Himalaya

Als een keer per maand iemand op bezoek is

Vrede in het land is niet onmogelijk

Ik pak nog geen wit kaartje

Moge het licht naar de grond komen in de schaduw

We bidden, we raken gefrustreerd

We willen vrede, we twijfelen eraan

Als een keer per maand iemand op bezoek is

Geen vrede in het land is oo onmogelijk

En we zetten de grootste stap ter wereld

Vrede aan de zee

Als een keer per maand iemand op bezoek is

Vrede in het land is niet onmogelijk

Ik pak nog geen wit kaartje

Moge het licht naar de grond komen in de schaduw

We bidden, we raken gefrustreerd

We willen vrede, we twijfelen eraan

Als een keer per maand iemand op bezoek is

Geen vrede in het land is oo onmogelijk

En we zetten de grootste stap ter wereld

Vrede aan de zee