Farewell Albatross - Fishboy

Albatross, you don’t even know me;

walk around as if you’re the only.

Show up to a party with a broken tie, playing roller hockey at the northeast y,

sink a ship and then float on by.

Skeletor, you ate all my candy, drew your sword and then drew your.

Had we called upon our powers when the times got tough, take a cold shower but

it weren’t enough, make a soup and then soup it up.

It’s just the same as it was a hundred years ago.

It’s just the same as it was a thousand years ago.

It’s just the same as it was two thousand years ago.

I’m just the same as I was a year ago.

Polyanna and the Bearnstein bears, they told me stories of a christmas werewolf.

I didn’t believe them but I had no choice.

They stole my guitar and they stole my voice.

Now we’re driving along in a brown Roles Royce.

I did my job and I did my duty;

playing cards with a friend named Rudy.

He still gets pissed about the Cosby show.

He said, «It's a dude’s name.»

I say, «I know, but you can’t change the way the wind will blow.»

So we sang, '

Farewell, dear albatross.

Fly away home.'

Albatros, je kent me niet eens;

rondlopen alsof je de enige bent.

Verschijnen op een feest met een kapotte stropdas, rolhockey spelen in het noordoosten y,

een schip laten zinken en dan voorbij drijven.

Skeletor, je at al mijn snoep, trok je zwaard en daarna je.

Hadden we een beroep gedaan op onze krachten toen de tijden moeilijk werden, neem dan een koude douche maar

het was niet genoeg, maak een soep en maak het dan op.

Het is precies hetzelfde als honderd jaar geleden.

Het is precies hetzelfde als duizend jaar geleden.

Het is precies hetzelfde als tweeduizend jaar geleden.

Ik ben precies hetzelfde als een jaar geleden.

Polyanna en de Bearnstein-beren, ze vertelden me verhalen over een kerstweerwolf.

Ik geloofde ze niet, maar ik had geen keus.

Ze stalen mijn gitaar en ze stalen mijn stem.

Nu rijden we mee in een bruine Roles Royce.

Ik deed mijn werk en ik deed mijn plicht;

kaarten spelen met een vriend genaamd Rudy.

Hij wordt nog steeds boos over de Cosby-show.

Hij zei: "Het is de naam van een kerel."

Ik zeg: "Ik weet het, maar je kunt de manier waarop de wind waait niet veranderen."

Dus we zongen, '

Vaarwel, lieve albatros.

Vlieg weg naar huis.'