Ewigkeit - Fard, Philippe Heithier

Gib mir den Stift, ich mal' die Bilder, die mein Herz verschweigt

Vergeben und vergessen scheint gar nicht so schwer zu sein

Was bringt es mir, heut berühmt und sehr begehrt zu sein

Wenn du siehst, wie wenig Zeit uns auf der Erde bleibt?

Ich halt' die Augen auf, Mama hat’s mir beigebracht

Geh' da raus, flieg' davon, tu' es nur aus Leidenschaft

Irgendwann trennt uns mehr als nur ein Anruf und 'ne Zimmertür

Doch die Liebe, die wir teilten, wirst du immer spüren

Ich betrachte alte Bilder

Analog und ohne Filter

Die grellen Farben sind verblasst

Die Konturen nicht mehr da

Ich wurd' doch grade erst gebor’n

Wann hab' ich mich nur selbst verlor’n?

Ich dacht', ich hab' noch ewig Zeit

Doch nichts bleibt für die Ewigkeit

Was bringt der Hass, den wir täglich in uns reinfressen?

Wer kann sich makellos von jedem Neid freisprechen?

Die Sonne im Gesicht, Herz und Rückenwind

Sag mir, wie oft wir verkennen, dass wir einfach glücklich sind!

Denn auf dem Weg hierher hast du den Wind verlor’n

Und unser Schicksal lässt sich leider nicht wie Knete form'

Wir sind so oft viel zu stolz und verdammt stur

Und unsere Zeit, sie verstreicht auf der Sanduhr

Gestern noch war der alte Mann dein größter Held

Hielt deine Hand und brachte dich durch diese böse Welt

Bald ist er fort und all die Liebe wird dann kalt

Doch die Sanduhr rieselt weiter und auch Papa wird alt

Ich betrachte alte Bilder

Analog und ohne Filter

Die grellen Farben sind verblasst

Die Konturen nicht mehr da

Ich wurd' doch grade erst gebor’n

Wann hab' ich mich nur selbst verlor’n?

Ich dacht', ich hab' noch ewig Zeit

Doch nichts bleibt für die Ewigkeit

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Doch nichts bleibt für die Ewigkeit

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Ja, nichts bleibt für die Ewigkeit

Wenn du jung bist, ist alles möglich

Raum und Zeit, die existier’n nicht

Das Leben ist so selbstverständlich

Farbenfroh und so lebendig

Doch irgendwann wachst du dann auf

Mit kahlem Kopf und rundem Bauch

Und jedes Bild, das du dann hast

Ist verschwomm', doch nicht verblasst

Mmmhhh-hhhmmm

Ich betrachte alte Bilder

Analog und ohne Filter

Die grellen Farben sind verblasst

Die Konturen nicht mehr da

Ich wurd' doch grade erst gebor’n

Wann hab' ich mich nur selbst verlor’n?

Ich dacht', ich hab' noch ewig Zeit

Doch nichts bleibt für die Ewigkeit

Woah-oh-oh, woah-oh — doch nichts bleibt für die Ewigkeit!

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Doch nichts bleibt für die Ewigkeit

Woah-oh-oh, woah-oh — nichts bleibt für die Ewigkeit!

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Ja, nichts bleibt für die Ewigkeit

Geef me de pen, ik schilder de foto's die mijn hart verbergt

Vergeven en vergeten lijkt niet zo moeilijk

Wat brengt het me om vandaag beroemd en erg populair te zijn?

Als je ziet hoe weinig tijd we op aarde hebben?

Ik houd mijn ogen open, mama heeft me geleerd

Ga eropuit, vlieg weg, doe het alleen voor passie

Op een gegeven moment scheidt meer dan alleen een telefoontje en een kamerdeur ons

Maar je zult altijd de liefde voelen die we deelden

Ik kijk naar oude foto's

Analoog en zonder filter

De felle kleuren zijn vervaagd

De contouren zijn weg

ik ben net geboren

Wanneer ben ik mezelf net kwijtgeraakt?

Ik dacht dat ik nog tijd had

Maar niets duurt voor altijd

Wat is het nut van de haat die we onszelf elke dag inslikken?

Wie kan zich vlekkeloos ontslaan van elke afgunst?

De zon op je gezicht, hart en rugwind

Vertel me hoe vaak we niet erkennen dat we gewoon gelukkig zijn!

Want onderweg ben je de wind kwijt geraakt

En helaas kan ons lot niet als deeg worden gevormd

We zijn zo vaak veel te trots en verdomd koppig

En onze tijd, het gaat voorbij op de zandloper

Gisteren was de oude man je grootste held

Hield je hand en sleepte je door deze slechte wereld

Binnenkort is hij weg en dan wordt alle liefde koud

Maar de zandloper blijft tikken en papa wordt ook oud

Ik kijk naar oude foto's

Analoog en zonder filter

De felle kleuren zijn vervaagd

De contouren zijn weg

ik ben net geboren

Wanneer ben ik mezelf net kwijtgeraakt?

Ik dacht dat ik nog tijd had

Maar niets duurt voor altijd

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Maar niets duurt voor altijd

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Ja, niets duurt voor altijd

Als je jong bent, is alles mogelijk

Ruimte en tijd, ze bestaan ​​niet

Het leven is zo natuurlijk

Kleurrijk en zo levendig

Maar op een gegeven moment word je wakker

Met een kaal hoofd en een ronde buik

En elke foto die je dan hebt

Is wazig, maar niet vervaagd

Mmmhhh-hhhmmm

Ik kijk naar oude foto's

Analoog en zonder filter

De felle kleuren zijn vervaagd

De contouren zijn weg

ik ben net geboren

Wanneer ben ik mezelf net kwijtgeraakt?

Ik dacht dat ik nog tijd had

Maar niets duurt voor altijd

Woah-oh-oh, woah-oh - maar niets duurt voor altijd!

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Maar niets duurt voor altijd

Woah-oh-oh, woah-oh - niets duurt voor altijd!

Woah-oh-oh, woah-oh

Woah-oh-oh, woah-oh-oh

Ja, niets duurt voor altijd