Donaciano - Emmanuel

Letra de «Donaciano»

Sentado sobre un sillón de algún puesto burocrático

Este pobre Donacio habla poco en su despacho

Día tras día, paso a paso

Con aire de gran señor: ¨Buenas tardes señorita¨

¨Buenas tardes Donacio¨contesta una triste voz

Las paredes sonríen y murmuran entre si;

Cuantos, cuantos Donacios han pasado por aquí

El sillón también les dice: yo les quiero referir

¨lo menos en cientos de estos se han sentado sobre mi¨

Y este piensa que es distinto, que va a ser emperador

Y el pobre lo manipula el interés de este señor

Y este piensa que es distinto, que va a ser emperador

Y el pobre lo manipula el interés de otro señor

Y al final se queda en casa, con treinta años de trabajo

Con sus ojos desgastados, feliz por ser jubilado

Con la mitad del salario

Con sus ojos desgastados

Con la mitad del salario

Songtekst van "Donaciano"

Zittend op een fauteuil in een bureaucratische post

Deze arme Donacio praat weinig in zijn kantoor

Dag na dag, stap voor stap

Met de uitstraling van een geweldige heer: ¨Goedemiddag, juffrouw¨

¨Goedemiddag Donacio¨antwoordt een droevige stem

De muren glimlachen en fluisteren tegen elkaar;

Hoeveel, hoeveel Donacio's zijn hier gepasseerd?

De fauteuil vertelt hen ook: ik wil je vertellen

"minstens honderden van deze hebben op mij gezeten"

En deze denkt dat hij anders is, dat hij keizer wordt

En de arme man wordt gemanipuleerd door het belang van deze man

En deze denkt dat hij anders is, dat hij keizer wordt

En de arme man wordt gemanipuleerd door het belang van een andere man

En uiteindelijk blijft hij thuis, met dertig jaar werk

Met zijn versleten ogen, blij om met pensioen te zijn

Met half salaris

Met je vermoeide ogen

Met half salaris