Vai Ser Rimando - Emicida

Corre as areias da ampulheta e nada além do amor maior

Cada degrau na escada onde eu derramei meu suór

Avesso às banalidade onde os moleque se entope

E se não for por isso então não sei pra que serve o Hip-Hop

Faz mulher tremer pique perva do «Vem Neném»

Me fez esquecer a fome e botar fé que eu ia ser alguém

Nego vislumbra, não ganha a dimensão da treta

Responsa de mudar o mundo com a ponta de uma caneta

Duplo deck, várias cassete, estala tipo coruja

Pelas track, varo as madruga atrás da rima mais suja

Verdadeiro a mostrar que não tô omisso

Pra quem é pôr no rádio e dizer: Tava faltando isso

Momento faz a vida, a vida faz meus rap

Caso contrario é mentira boiando entre bumbo e clap

No teste, alma e família valorizei por aqui

Existe duas certeza: Uma é a morte a outra é que…

Se eu cair vai ser rimando, se eu me levantar vai ser rimando

No comando, nunca a mando de ninguém

Observando e batalhando, perdendo, ganhando

E se eu continuar na merda vai ser rimando também

Os cara cobra: «Aí, tio, cadê o disco com os Rap?»

Eu tento explicar que o bagulho é mais que ir pro estúdio e dar rec

Minhas rima tão na rua, por enquanto é o seguinte:

Se não chegou até você é porque não é pra você ser ouvinte

Curto as produça caseira, não as de qualquer jeito

Não sei porque assimilaram underground a mal feito

Meus bagulho é de coração, demora mais

Pra quando vagabundo ouvir essa porra cair pra trás

Conseguir dispôr meu sentimento em cada batida

Fazer valer pra quando alguém gritar: «Barulho pro Emicida!»

Minha vida, cada verso dos alegre ao mais triste

Se fosse só cantar, eu cantava as que já existe

Quando cê pega o mic tem que ter algo a dizer

E o lugar de quem não pensa assim é no karaokê

Acho da hora observar os caras que faz por moda

Isso sempre me mostra o quanto os verdadeiro é foda

Se eu cair vai ser rimando, se eu me levantar vai ser rimando

No comando, nunca a mando de ninguém

Observando e batalhando, perdendo, ganhando

E se eu continuar na merda vai ser rimando também

A Rua é Nóiz, mais do que um erro de gramática

É a frase que sintetiza a brisa do sujo na prática

A última esperança de quem não crê em mais nada

Vaga sozinho como Itto Ogami na beira da estrada

Liberdade a condicional, assistida em todos os nível

Por isso me esforço pra ser o mais livre possível

Se nóiz cegar com ouro e os repórter que vem pra alugar

Ano que vem tem quatro loira dançando em nosso lugar

Joga lavagem pros porcos, eles comem até explodir

A cota deles é tentar, a nossa era cair

Abraça que a mídia quer a vitória pra favela

Abraça que as preta agora vão ser vistas como bela

Na tela o padrão segrega, discrimina e dá ânsia

Comprova estereótipo pra firmar a distância

Diz que idealismo morreu, foda-se quem se vendeu

Sigo assim, nem que no fim eu grite «A rua sou eu!»

Se eu cair vai ser rimando, se eu me levantar vai ser rimando

No comando, nunca a mando de ninguém

Observando e batalhando, perdendo, ganhando

E se eu continuar na merda vai ser rimando também

Het zand van de zandloper loopt en niets dan de grootste liefde

Elke stap op de ladder waar ik mijn zweet vergoot

wars van banaliteit waar de kinderen vast komen te zitten

En als dat niet zo is, dan weet ik niet waar hiphop voor is

Doet vrouw beven snoek perva doen «Come Baby»

Het deed me mijn honger vergeten en geloofde dat ik iemand zou worden

Ik ontken het, het krijgt niet de dimensie van de bullshit

Verantwoordelijk voor het veranderen van de wereld met de punt van een pen

Dubbeldeks, meervoudige cassette, uil klik

Bij de baan, ik varo vroeg in de ochtend achter het smerigste rijm

Waar laten zien dat ik niet stil ben

Voor degenen die het op de radio willen zetten en zeggen: This was missing

Moment maakt het leven, het leven maakt mijn rap

Anders is het een leugen die zweeft tussen basdrum en klappen

In de test, ziel en familie die ik hier waardeerde

Er zijn twee zekerheden: de ene is de dood, de andere is dat...

Als ik val zal het rijmen, als ik opsta zal het rijmen

In bevel, nooit bevelend van iemand

Kijken en vechten, verliezen, winnen

En als ik doorga, zal het ook rijmen

De cara cobra: «Hé, oom, waar is het record met de Rap?»

Ik probeer uit te leggen dat het spul meer is dan naar de studio gaan en rec

Mijn rijmpjes zo op straat, voorlopig is het het volgende:

Als het je niet heeft bereikt, is dat omdat je niet hoort te luisteren

Ik hou van zelfgemaakte producten, ik doe ze toch niet

Ik weet niet waarom ze ondergronds zijn geassimileerd met slecht gedaanen

Mijn spullen zijn hart, het duurt langer

Dus wanneer de zwerver deze shit hoort terugvallen

In staat zijn om mijn gevoel in elke beat te ordenen

Zorg ervoor dat het telt als iemand roept: «Geluid voor de Emicida!»

Mijn leven, elk vers van de gelukkige tot de treurigste

Als het alleen maar om te zingen was, zou ik degenen zingen die al bestaan

Als je de microfoon pakt, moet je iets te zeggen hebben

En de plaats van wie niet zo denkt is in karaoke

Ik denk dat het tijd is om de jongens te observeren die ze voor mode doet

Dit laat me altijd zien hoeveel de echte fuck is

Als ik val zal het rijmen, als ik opsta zal het rijmen

In bevel, nooit bevelend van iemand

Kijken en vechten, verliezen, winnen

En als ik doorga, zal het ook rijmen

De straat is Nóiz, meer dan een grammaticafout

Het is de zin die de vuile bries in de praktijk synthetiseert

De laatste hoop van degenen die nergens anders in geloven

Dwaalt alleen als Itto Ogami langs de weg

Parole, bijgestaan ​​op alle niveaus

Daarom streef ik ernaar om zo vrij mogelijk te zijn

Als noiz zichzelf verblindt met goud en de verslaggever die komt huren

Volgend jaar dansen er vier blondines bij ons thuis

Gooi spoeling voor de varkens, ze eten tot ze ontploffen

Hun quotum is om te proberen, het onze zou vallen

Omarmt dat de media de overwinning voor de favela wil

Omarm dat zwarte vrouwen nu als mooi worden gezien

Op het scherm scheidt het patroon, discrimineert en geeft angst

Bewijst stereotype om de afstand te ondertekenen

Zegt dat idealisme dood is, verdomme wie is uitverkocht

Ik ga zo door, ook al roep ik op het einde «Ik ben de straat!»

Als ik val zal het rijmen, als ik opsta zal het rijmen

In bevel, nooit bevelend van iemand

Kijken en vechten, verliezen, winnen

En als ik doorga, zal het ook rijmen