Bang - Emicida

Quem é quem nessa multidão?

Hei, olhe ao seu redor, camarada

Pra que as trevas não levem seu brilho

Pra que as coisas não saiam do trilho

Em todo momento atenção

Hei, olhe ao seu redor, camarada

Pra que as trevas não levem seu brilho

Pra que as coisas não saiam do trilho

Neguinho o caralho, meu nome é Emicida, porra!

O zica, corra, trinca, brabo, desde a «Ooorra…»

É o fim da zorra, vim dos free que é mate ou morra

Frio, masmorra, tio, do morro à desforra

Couro, Etiópia, sépia, luz própria

Rap é anticópia, né, fi?

Deixa em off

A fama e os click-click, ouço um Slick Rick

No bote igual Deeplik, ligeiro pique wikileaks

São velhas agonias, novas tecnologias, jão

Vim pra ser Ben 10, moleque monstrão

De volta no ringue, swing no bang

Dando sangue, até o fim, fé, Dorothy Stang

O gueto morrendo nos corró

E o rap brigando na net pra ver quem tem um tênis melhor

É cada um com sua cruz, jão

À la Jesus, andei no meio duns cuzão, cedi?

Não

Normal, chame radical

Mas não abraço que de ontem pra hoje ser preto ficou legal

Palhaços em festa, raiz cortada

A dor dos judeus choca, a nossa gera piada

Gana mata um clima bucólico, o faz melancólico

Lá fui São Tomé no inferno dos católicos

Claro que o tom soa terrorista

Meu país é um ciclista, fã do filho do Eike Batista

Regra selvagem, merda, paisagem, tensa

Essa densa, onde nada compensa

Pra nóiz contra os boy frouxo

Tira a favela, ela te mostra «50 tons de roxo»

Rejeitados, Groxo, o que gera?

Um estilo torto, mas as pernas do garrincha também eram

Pobre, louco, também pudera

Não quer ouvir groselha, é mó boi tio, não prospera

Nem todo mundo que tá é

Nem todo mundo que é tá

Nem todo mundo que tá é

Nem todo mundo que é tá

Nem todo mundo que tá é

Nem todo mundo que é tá

Nem todo mundo que tá é

Nem todo mundo que é tá

O mundo ainda não está acostumado a ver o reinado de quem mora do outro lado da

ilusão

A ilusão da felicidade tem quatro carros por cabeça, deixando o planeta sem

capacidade de respirar à vontade

A ilusão de que é mais vantagem cada casa, mais carro que filho

Cada filho menos filho que carro

Enquanto eu com meu faro vou tirando onda, vou na bike do meu verbo tirando

sarro

Minha nave é a palavra, é potente o meu veículo sem código de barra

Não tem etiqueta embora sua marca seja boa, minha alma é de boa marca

Por isso não tem placa, tabuleta, inscrição

Meu cavalo pega geral, é pegasus, é genial

A palavra tem mil cavalos quando eu falo

Sou embaixador da rua, não esqueço os esquecidos e eles se lembram de mim

Sentem a lágrima escorrer da minha voz, escutam a música da minha alma

Sabem que o que quero pra mim quero pra todo o universo

É esse o papo do meu verso

Wie is wie in deze menigte?

Hé, kijk om je heen, vriend

Zodat de duisternis je glans niet wegneemt

Zodat dingen niet van de baan raken

Altijd aandacht

Hé, kijk om je heen, vriend

Zodat de duisternis je glans niet wegneemt

Zodat dingen niet van de baan raken

Neguinho verdomme, mijn naam is Emicida, verdomme!

O zica, rennen, bijten, gek, sinds de «Ooorra...»

Het is het einde van de dolly, ik kwam van de vrije, dat is mate of die

Koud, kerker, oom, van de morro tot wraak

Leer, Ethiopië, sepia, zelfverlichting

Rap is anticopy, toch?

gaat weg

Roem en klik-klikken, ik hoor een Slick Rick

In de boot zoals Deeplik, lichte wikileaks-duik

Het zijn oude kwellingen, nieuwe technologieën, al

Ik ben Ben 10 geworden, monsterjongen

Terug in de ring, swing in de knal

Bloed geven, tot het einde, geloof, Dorothy Stang

Het sterven van het getto tast ons aan

En de rapgevechten op het net om te zien wie de beste sneakers heeft

Het is ieder met hun kruis, aangezien

À la Jezus, ik liep tussen een paar klootzakken, heb ik toegegeven?

Nee

Normaal, noem radicaal

Maar ik knuffel niet dat van gisteren tot vandaag zwart zijn cool was

Clowns op feestje, wortel geknipt

De pijn van de Joden schokt, de onze genereert een grap

Ghana doodt een landelijk klimaat, maakt het melancholisch

Daar ging ik naar São Tomé in de hel van de katholieken

Natuurlijk klinkt de toon terroristisch

Mijn land is een fietser, een fan van Eike Batista's zoon

Wild regel, shit, landschap, gespannen

Deze dichte, waar niets compenseert

Voor noiz tegen de losse jongens

Neem de favela, daar zie je «50 tinten paars»

Afgewezen, Groxo, wat genereert het?

Een kromme stijl, maar de benen van de garrincha waren ook

Arm, gek, kan ook

Hij wil geen krenten horen, hij is een molensteen, oom, hij gedijt niet

niet iedereen die dat is

niet iedereen die in orde is

niet iedereen die dat is

niet iedereen die in orde is

niet iedereen die dat is

niet iedereen die in orde is

niet iedereen die dat is

niet iedereen die in orde is

De wereld is nog steeds niet gewend om de heerschappij te zien van degenen die aan de andere kant van de stad wonen

illusie

De illusie van geluk heeft vier auto's per hoofd, waardoor de planeet zonder

het vermogen om vrij te ademen

De illusie dat elk huis voordeliger is, meer auto dan kind

Elk kind minder kind dan een auto

Terwijl ik met mijn neus zwaai, rijd ik op mijn werkwoord fietsen

spot

Mijn schip is het woord, mijn voertuig is krachtig zonder streepjescode

Er is geen label, hoewel jouw merk goed is, mijn ziel is van een goed merk

Daarom is er geen plaquette, uithangbord, inscriptie

Mijn paard vangt generaal, het is pegasus, het is geweldig

Het woord heeft duizend paarden als ik spreek

Ik ben een straatambassadeur, ik vergeet de vergeten mensen niet en zij herinneren zich mij

Voel de traan uit mijn stem stromen, luister naar de muziek van mijn ziel

Ze weten dat wat ik voor mezelf wil, ik voor het hele universum wil

Dit is het gesprek van mijn vers