Umbra - Elend

We entered the heart of darkness

And in the dead of light

The Seventh Angel poured his vial into the air

Embosomed in my Temple is a statue bereft of life

Sweet umberbird, lighten her eyes lest she sleeps the sleep of death

For she has seen the Face of God and her life must be preserved

We met Luvadea, Maughter of mine

And crowned her with emeralds and innocence

But she was wearing the cobalt raiment of the Angel of Death

Your bloodstained hair sears me in a sea of snakes

A sun of amaranths

With rays crawling on the Fields of Tears

Adorn me in your torpid temple

And forgive me if I cannot wake this dormant smile in your eyes

The Cyllenian god did love my sweet music forlorn

Elohim, Elohim Sabaoth, Eloï Shaddaï, Adonaï

Y H V H

When the sun remains silent

I will lay my angels down

For the Arch of my Temple is a parchment of blood

Even death has fled from me

I have seen the Face of God

And yet my life has been preserved

The Bride of the Lamb poured herself into me

And Despair fell on us

As if we had entered the heart of darkness…

We zijn het hart van de duisternis binnengegaan

En in het holst van het licht

De Zevende Engel goot zijn flesje in de lucht

In reliëf gemaakt in mijn tempel is een standbeeld verstoken van leven

Lieve ombervogel, maak haar ogen lichter, anders slaapt ze de slaap van de dood

Want ze heeft het aangezicht van God gezien en haar leven moet behouden blijven

We ontmoetten Luvadea, de dochter van mij

En kroonde haar met smaragden en onschuld

Maar ze droeg het kobaltgewaad van de Engel des Doods

Je met bloed bevlekte haar schroeit me in een zee van slangen

Een zon van amarant

Met stralen die kruipen over de velden van tranen

Sier me in je slappe tempel

En vergeef me als ik deze slapende glimlach in je ogen niet kan wekken

De Cylleniaanse god hield van mijn zoete verloren muziek

Elohim, Elohim Sabaoth, Eloï Shaddaï, Adonaï

Y H V H

Als de zon stil blijft

Ik zal mijn engelen neerleggen

Want de Boog van mijn Tempel is een perkament van bloed

Zelfs de dood is voor mij gevlucht

Ik heb het gezicht van God gezien

En toch is mijn leven bewaard gebleven

De bruid van het Lam stortte zich in mij uit

En wanhoop viel op ons

Alsof we het hart van de duisternis zijn binnengegaan...