Heimatlos - D-Flame

Überall stört man!

Doch wo gehört man hin, wenn man noch nicht mal zu Hause

willkommen ist?

Hör mir zu!

In seiner Selbstfindungsphase wurde er schnell zum Kind der Strasse,

da Commodore oder Atari nur in fremden Zimmern waren,

traf er sich jeden Tag mit seiner Clique um in seiner Nachbarschaft,

um die Dinge zu rippen, die ihnen gefielen.

Sachen zum spielen,

Fahrräder und Essen waren die Ziele.

Rein in’s Kaufhaus und schnell wieder mit dem, was man braucht, raus.

Währenddessen hält ein anderer nach dem Hausdetektiv Ausschau.

Grössere Sachen kommen auch in die Taschen.

Wenn einer kommt, wird ihn 'ne

Faust überraschen.

Und wenn es gelingt, wird es tausend mal klappen.

So wird gedacht, wenn man nur braucht und nie hatte.

Wie Robin Hood stiehlt man von Reich und gibt es dann den Armen.

Daheim hat man es auch nicht leicht und könnte das nie bezahlen.

Im Gegenteil, es gibt immer mehr Stress, bei dem man sich immer schlimmer

verletzt, seelisch und körperlich, da man mit Schlägen und mit Wörtern trifft.

Doch von dem, was draussen wirklich abgeht, versteht und hört man nix.

Man weiss nur genau, dass das der Weg zur Selbstzerstörung ist.

Die Angst vor diesem System wurde ein Riesen Problem und die andere Seite

versuchte man einfach nie zu verstehen.

Heimatlos, auch daheim ist kein zu Hause mehr!

Heimatlos, man muss sehen,

dass man die Regeln draussen lernt!

Heimatlos, niemand kann wissen, wohin der Weg geht, wenn man nicht weiss,

wo man herkommt und keiner einen versteht!

Heimatlos, auch daheim ist kein zu Hause mehr!

Heimatlos, man muss sehen,

dass man die Regeln draussen lernt!

Heimatlos, niemand kann wissen, wohin der Weg geht, wenn man nicht weiss,

wo man herkommt und keiner einen versteht!

Beide Seiten hatten harte Zeiten und mussten viel leiden, trotzdem droht man

ihn rauszuschmeissen, da sie sich laufend streiten.

Bald war auch er bereit Stress zu vermeiden und wollte lieber in einem Heim

bleiben, statt immer wieder zu Haus' auszureissen, also liess er sich ein paar

Heime zeigen!

Entschieden hat er sich für eins in der Stadtmitte, weil er wusste,

er lässt sich sowieso von keinem abrippen.

Der Wille zu kämpfen war stark, nur das Herz war gebrochen.

Trotzdem packte er

in ein paar Wochen seine ganzen Klamotten.

Keiner konnte genau wissen, was er fühlte,

als er daheim auszog, weil niemand versuchte ihn zu verstehen.

Trotzdem hielt

er sein Haupt hoch.

Da die Tränensäcke trocken waren, flossen auch keine.

Zu viele wurden vergossen,

viel zu oft musste er weinen.

Noch eine Umarmung und dann heisst es nur noch auf Wiedersehen.

Bevor unsere

Streits ausarten, Mama, werde ich lieber gehen.

Er schliesst die Tür hinter sich und versucht nicht zu zeigen, was er fühlt.

Im inneren spürt er nur brennenden Schmerz, doch aussen bleibt er kühl.

Heimatlos, auch daheim ist kein zu Hause mehr!

Heimatlos, man muss sehen,

dass man die Regeln draussen lernt!

Heimatlos, niemand kann wissen, wohin der Weg geht, wenn man nicht weiss,

wo man herkommt und keiner einen versteht!

Heimatlos, auch daheim ist kein zu Hause mehr!

Heimatlos, man muss sehen,

dass man die Regeln draussen lernt!

Heimatlos, niemand kann wissen, wohin der Weg geht, wenn man nicht weiss,

wo man herkommt und keiner einen versteht!

Im neuen Zimmer eingezogen merkte er sofort, diese Einrichtung ist ganz

bestimmt ein viel härterer Ort.

So viele Jungs in einem Haus und alles nur Kinder, die keiner braucht.

Da ist Stress vorprogrammiert, beim kleinsten Ding rastet einer aus.

Deswegen bewegte er sich dort nur noch im Kampfmodus und der erste Test kam

dann nach drei Tagen nachts auf’m Lokus.

Während er dort sass, warfen sie nasses Klopapier über die Tür.

Und ihm war

klar, wenn er nix sagt, würde er dort für immer verlieren.

Als er rauskam, war niemand mehr da, doch er hörte genau, wer der Typ war.

Er wartete einfach nur am nächsten Tag auf einen Moment für den ersten Schlag.

Es dauerte nicht lange, bis er ihn traf, und das dann ungefähr dreissig mal.

Die Strafe, die er dafür bekam, war zu diesem Zeitpunkt scheissegal.

Taschengeldentzug ist besser als Bretter zu fangen wie ein armer Lecker,

Deswegen versuchte er schneller die Fressen von Feinden zu zerschmettern.

Nach einem Kampf hatte jeder Respekt, alle wussten, mit ihm geht so was net.

Die Älteren fanden den Style oberfett und sagten: So bist Du bald im Geschäft!

Heimatlos, auch daheim ist kein zu Hause mehr!

Heimatlos, man muss sehen,

dass man die Regeln draussen lernt!

Heimatlos, niemand kann wissen, wohin der Weg geht, wenn man nicht weiss,

wo man herkommt und keiner einen versteht!

Heimatlos, auch daheim ist kein zu Hause mehr!

Heimatlos, man muss sehen,

dass man die Regeln draussen lernt!

Heimatlos, niemand kann wissen, wohin der Weg geht, wenn man nicht weiss,

wo man herkommt und keiner einen versteht!

Overal stoort men!

Maar waar hoor je als je niet eens thuis bent

is welkom?

Luister naar me!

In zijn fase van zelfontdekking werd hij al snel een straatkind,

aangezien Commodore of Atari alleen in vreemde kamers waren,

hij ontmoette zijn kliek elke dag in zijn buurt,

om dingen te scheuren die ze leuk vonden.

dingen om mee te spelen

Fietsen en eten waren de doelen.

Rechtstreeks het warenhuis in en snel weer naar buiten met wat je nodig hebt.

Ondertussen houdt een ander de huisdetective in de gaten.

Grotere dingen gaan ook in de tassen.

Als er iemand komt, is hij het

verrassing vuist.

En als het lukt, werkt het duizend keer opnieuw.

Zo denk je als je het alleen maar nodig hebt en nooit gehad hebt.

Net als Robin Hood steel je van de rijken en geef je het vervolgens aan de armen.

Thuis is het ook niet makkelijk en je zou het nooit kunnen betalen.

Integendeel, er is steeds meer stress waardoor je je steeds slechter gaat voelen

gekwetst, mentaal en fysiek, omdat je slaat met stoten en met woorden.

Maar je begrijpt of hoort niets van wat er buiten werkelijk gebeurt.

Alles wat je weet is dat dit de weg is naar zelfvernietiging.

De angst voor dit systeem werd een enorm probleem en de andere kant

je hebt gewoon nooit geprobeerd het te begrijpen.

Dakloos, ook thuis is er geen thuis meer!

Dakloos, je moet het zien

dat je buiten de regels leert!

Daklozen, niemand kan weten waar de weg heen leidt als men het niet weet

waar je vandaan komt en niemand begrijpt je!

Dakloos, ook thuis is er geen thuis meer!

Dakloos, je moet het zien

dat je buiten de regels leert!

Daklozen, niemand kan weten waar de weg heen leidt als men het niet weet

waar je vandaan komt en niemand begrijpt je!

Beide partijen hadden het moeilijk en moesten veel lijden, maar toch uit je bedreigingen

hem eruit schoppen omdat ze blijven vechten.

Al snel was ook hij bereid om stress te vermijden en gaf hij er de voorkeur aan om in een huis te wonen

blijven in plaats van keer op keer van huis weg te lopen, dus gunde hij zichzelf er een paar

laat woningen zien!

Hij koos er een in het stadscentrum omdat hij het wist

hij kan toch door niemand opgelicht worden.

De wil om te vechten was sterk, alleen het hart was gebroken.

Toch pakte hij in

al zijn kleren in een paar weken.

Niemand wist precies wat hij voelde

toen hij het huis verliet omdat niemand hem probeerde te begrijpen.

Toch aangehouden

hij hief zijn hoofd op.

Omdat de traanzakjes droog waren, vloeide er geen.

Er zijn er te veel afgestoten

hij moest veel te vaak huilen.

Nog een knuffel en dan is het gewoon vaarwel.

Voor de onze

Ruzies escaleren, mam, ik ga liever.

Hij trekt de deur achter zich dicht en probeert niet te laten merken wat hij voelt.

Van binnen voelt hij alleen brandende pijn, maar buiten blijft hij koel.

Dakloos, ook thuis is er geen thuis meer!

Dakloos, je moet het zien

dat je buiten de regels leert!

Daklozen, niemand kan weten waar de weg heen leidt als men het niet weet

waar je vandaan komt en niemand begrijpt je!

Dakloos, ook thuis is er geen thuis meer!

Dakloos, je moet het zien

dat je buiten de regels leert!

Daklozen, niemand kan weten waar de weg heen leidt als men het niet weet

waar je vandaan komt en niemand begrijpt je!

Toen hij naar de nieuwe kamer ging, merkte hij meteen dat deze faciliteit compleet was

zeker een veel moeilijkere plek.

Zoveel jongens in één huis en het zijn gewoon kinderen die niemand nodig heeft.

Stress is onvermijdelijk, het kleinste ding zal in paniek raken.

Daarom verhuisde hij daar alleen in gevechtsmodus en kwam de eerste test

daarna na drie dagen 's nachts op de locus.

Terwijl hij daar zat, gooiden ze nat wc-papier over de deur.

En hij was

Natuurlijk, als hij niets zei, zou hij daar voor altijd verliezen.

Toen hij naar buiten kwam, was er niemand, maar hij hoorde precies wie de man was.

Hij wachtte gewoon even op de eerste klap de volgende dag.

Het duurde niet lang voordat hij hem ontmoette, en toen deed hij het ongeveer dertig keer.

De straf die hij ervoor kreeg deed er op dat moment niet toe.

Het opnemen van zakgeld is beter dan het vangen van borden als een slechte lik

Daarom probeerde hij sneller het voer van vijanden kapot te slaan.

Na een ruzie had iedereen respect, iedereen wist dat zoiets niet bij hem werkte.

De ouderen vonden de stijl vet en zeiden: Je gaat snel zaken doen!

Dakloos, ook thuis is er geen thuis meer!

Dakloos, je moet het zien

dat je buiten de regels leert!

Daklozen, niemand kan weten waar de weg heen leidt als men het niet weet

waar je vandaan komt en niemand begrijpt je!

Dakloos, ook thuis is er geen thuis meer!

Dakloos, je moet het zien

dat je buiten de regels leert!

Daklozen, niemand kan weten waar de weg heen leidt als men het niet weet

waar je vandaan komt en niemand begrijpt je!