Open Roads - Cerys Matthews

i took a ride on your fingertips

heaven high with the thrill of it

and in your eyes for a moment

it’s like we never said goodbye

we took a walk for the hell of it

and then we talked through the thick of it

and in your eyes for a moment

it’s like we never said goodbye

but sometimes went wrong

you never came home

and time takes so long

what are these tears we’re crying

'cos i remember the open roads

met at the corner where no one goes

and no one mattered at all

and i remember the driving rain

soaked to the skin these were perfect days

and i remember it all

friends is such a horrid word

i sit at home with the things we learned

you didn’t phone

and in a different world

we’d have never said goodbye

where are we going with feeling alone

time takes so long

and what are these tears we’re crying

'cos i remember the open roads

met at the corner where no one goes

and no one mattered at all

and i remember the driving rain

soaked to the skin these were perfect days

and i remember it all

and as for then and as for now

as for who and as for how

there’s just one thing i can’t forget

how beautiful you are.

ik heb een ritje gemaakt met je vingertoppen

hemels hoog met de spanning ervan

en even in je ogen

het is alsof we nooit afscheid hebben genomen

we hebben voor de lol een wandeling gemaakt

en toen praatten we er door heen

en even in je ogen

het is alsof we nooit afscheid hebben genomen

maar ging wel eens mis

je kwam nooit thuis

en de tijd duurt zo lang

wat zijn deze tranen die we huilen

want ik herinner me de open wegen

ontmoet op de hoek waar niemand gaat

en niemand deed er toe

en ik herinner me de stromende regen

tot op de huid doorweekt dit waren perfecte dagen

en ik herinner het me allemaal

vrienden is zo'n afschuwelijk woord

ik zit thuis met de dingen die we hebben geleerd

je hebt niet gebeld

en in een andere wereld

we zouden nooit afscheid hebben genomen

waar gaan we heen als we ons alleen voelen?

de tijd duurt zo lang

en wat zijn deze tranen die we huilen

want ik herinner me de open wegen

ontmoet op de hoek waar niemand gaat

en niemand deed er toe

en ik herinner me de stromende regen

tot op de huid doorweekt dit waren perfecte dagen

en ik herinner het me allemaal

en zoals voor toen en zoals voor nu

als voor wie en als voor hoe

er is maar één ding dat ik niet kan vergeten

hoe mooi je bent.