Soldier Boy - Capercaillie

Marching once again

Under a myriad of stars

Young men to the cause where

All is fair in love and war

But rules are rules

No mercy can be shown

In the fields of the departed

Where history is born

In all the words you wrote of the

War and its ways

The words that speak the loudest

Are the ones you never said

From Arras to the Somme

And the hell of Passchendaele

Ninety years and counting since

You told your bloody tale

Hey soldier boy is your conscience clear?

Is your mind on the road from hell and back

To the one you love so dear?

I know you live in constant fear

That’s just the way the world seems

Through roses and tears

And when the battle cries no more

And the martyrs work is done

Did the voices in your head tell you

'Walk along the pathway of the righteous and good'

And leave it all behind

In the fields of the departed

With the remnants of your mind

So saddle up the horses and tighten up the reins

Face the bitter winds of tyranny and shame

We blind ourselves with grace and favours of the heart

So our minds can hide away in the darkness of our past

Nog een keer marcheren

Onder een groot aantal sterren

Jonge mannen naar de zaak waar

Alles mag in liefde en oorlog

Maar regels zijn regels

Er kan geen genade worden getoond

In de velden van de overledenen

Waar geschiedenis wordt geboren

In alle woorden die je schreef over de

Oorlog en zijn wegen

De woorden die het luidst spreken

Zijn degenen die je nooit zei?

Van Arras tot de Somme

En de hel van Passendale

Negentig jaar en tellen sinds

Je vertelde je verdomde verhaal

Hey soldaat jongen, is je geweten schoon?

Is je geest onderweg van de hel en terug?

Aan degene van wie je zo dierbaar houdt?

Ik weet dat je constant in angst leeft

Zo ziet de wereld eruit

Door rozen en tranen

En wanneer de strijd niet meer huilt

En het martelaarswerk is gedaan

Hebben de stemmen in je hoofd je dat verteld?

'Loop over het pad van de rechtvaardigen en goeden'

En laat het allemaal achter

In de velden van de overledenen

Met de overblijfselen van je geest

Dus zadel de paarden op en span de teugels aan

Ga de bittere wind van tirannie en schaamte onder ogen

We verblinden onszelf met genade en gunsten van het hart

Zodat onze geest zich kan verstoppen in de duisternis van ons verleden