Dead Moon - Calexico

The winter is cold

But not as cold as a hand

Covering your heart

The moon is dead

Like the light in your eyes

Fading and gone

Cast out over the hills

Wandering forest and field

Still no resolve when sorrow calls

And silently takes you from here

April showers

Held up inside

For weeks on end

The moon is empty

Memories have all

Passed you on by

Medicine is slowly running out

Your breath is shallow and frail

The doctor arrives

Closes your eyes

Places two pennies in their place

Places two pennies in their place

Summer shadows are long

The days collapse underneath

This coldness I’ve known

Is now my own

Silent path to you, dear

My own path to you, dear

De winter is koud

Maar niet zo koud als een hand

Je hart bedekken

De maan is dood

Zoals het licht in je ogen

Vervaagd en weg

Uitgeworpen over de heuvels

Dwalend bos en veld

Nog steeds geen oplossing als verdriet roept

En neemt je in stilte mee vanaf hier

buien in april

Binnen gehouden

Wekenlang 

De maan is leeg

Herinneringen hebben alles

Heb je doorgegeven door

Medicijnen raken langzaam op

Je adem is oppervlakkig en broos

De dokter arriveert

Sluit je ogen

Zet twee cent op hun plaats

Zet twee cent op hun plaats

Zomerschaduwen zijn lang

De dagen storten eronder in

Deze kou die ik heb gekend

Is nu van mij

Stil pad voor jou, schat

Mijn eigen pad naar jou, schat