Yearning - Basia

Tender feelings heal with flowers

When your woes and sorrows leave you overwhelmed

For the state of endless sadness or uncompleted mourning

Take Star of Bethlehem

There’s willow if bitter, when helpless, wild rose

Some sunshine wattle revives all lost hopes

But for a simple case of longing

What are we to do when we’re homeless in our hearts?

(Homeless hearts and souls)

Some of us take daring chances following our lovers

The passion we can trust…

Others just cannot sit still

They’re driven by the power of mighty wanderlust

Wherever we go, God, we’re trying so hard

To make every place feel like home left behind

But despite of all endeavours--nothing changed, as ever

We’re homeless in our hearts…

But I’m yearning no more

'Cause I found my home in you

And now it’s where I belong

I gave up the world to be with you

Come to me, I’ll soothe your yearning…

Is this what you’ve always dreamed of?

The aim of our desire is hard to recognize

It often stares you in the face

And yet, against all reason

Takes the longest time to find

You circle the globe, go native, go far…

But it’s not a country or a town, not a house…

What’s the use of distant travel if only to discover

You’re homeless in your heart?

But I’m yearning no more

'Cause I found my home in you

And now it’s where I belong

I gave up the world to be with you

So come to me, I’ll soothe your yearning…

Tedere gevoelens genezen met bloemen

Wanneer je zorgen en verdriet je overweldigd laten

Voor de staat van eindeloos verdriet of onvoltooide rouw

Neem de ster van Bethlehem

Er is wilg als bitter, als hulpeloos, wilde roos

Wat zonneschijn doet alle verloren hoop herleven

Maar voor een simpel geval van verlangen

Wat moeten we doen als we in ons hart dakloos zijn?

(Dakloze harten en zielen)

Sommigen van ons nemen een gewaagde kans om onze geliefden te volgen

De passie waarop we kunnen vertrouwen...

Anderen kunnen gewoon niet stil zitten

Ze worden gedreven door de kracht van machtige reislust

Waar we ook gaan, God, we proberen zo hard

Om elke plek als een thuis achtergelaten te laten voelen

Maar ondanks alle inspanningen, is er niets veranderd, zoals altijd

We zijn dakloos in ons hart...

Maar ik verlang niet meer 

Omdat ik mijn thuis in jou heb gevonden

En nu is het waar ik thuishoor

Ik gaf de wereld op om bij jou te zijn

Kom naar me toe, ik zal je verlangen stillen...

Is dit waar je altijd van hebt gedroomd?

Het doel van ons verlangen is moeilijk te herkennen

Het staart je vaak in het gezicht

En toch, tegen alle reden in

Duurt het langst om te vinden

Je cirkelt de wereld rond, gaat inheems, gaat ver...

Maar het is geen land of stad, geen huis...

Wat heb je aan verre reizen, al was het maar om te ontdekken?

Je bent dakloos in je hart?

Maar ik verlang niet meer 

Omdat ik mijn thuis in jou heb gevonden

En nu is het waar ik thuishoor

Ik gaf de wereld op om bij jou te zijn

Dus kom naar me toe, ik zal je verlangen stillen...