Ilman sua - Anna Eriksson

Ensimminen syksyn sade kastoi koko maan

Sateenkaaren pss ei aarre ollutkaan

Kun syksyn pimeys nin sai kaiken kauniin muuttumaan

Luulin ett pystyn kesn viel muistamaan

Vaikka sateestakin nautin mut en silti yht paljon

Kuin auringosta isen kestaivaan

Kertose:

Ilman sua en jaksanut ois syksyyn

En oisi voinut nhd kuinka rakkaus kypsyy

En oisi voinut sit kest

En lhtsi est

Pts huomisesta oli silloin sun

Ilman sua on yksiniset pivt

Ne hetket yhteiset kun muistoihini jivt

Sit ikv ei kest voinut meist kumpikaan

Koskaan elmst pysty en m nauttimaan

Ilman sua

Syksy saapui sateet ohi sen jo menneet on Vierellesi kaipuu sanoin kuvaamaton on Kuuletko mun nen tahdon sua m rakastaa

Yksin jaksa ei vaan tytyy menneet unohtaa

Yksinisyydest nautin vaan en yht paljon

Kuin ihmisest jota aina rakastan

Kertose

Sit ikv ei kest voinut meist kumpikaan

Koskaan elmst pysty en m nauttimaan

Ilman sua

De eerste herfstregen heeft het hele land ondergedompeld

Er was geen schat in de regenboog pss

Toen de duisternis van de herfst alles mooi veranderde

Ik dacht dat ik me de zomer nog kon herinneren

Hoewel ik van de regen geniet, vind ik het nog steeds niet zo leuk

Zoals de zon zelf

Kertose:

Zonder sua zou ik niet kunnen vallen

Ik kon niet zien hoe liefde rijpt

Ik kon daar niet zitten

Ik ga niet weg

Pt. van morgen was de zon

Er zijn eenzame dagen zonder zonneschijn

Die momenten zijn gebruikelijk in mijn herinneringen

We konden het allebei niet volhouden

Ik zal nooit van het leven kunnen genieten

Zonder jou

De herfst is aangebroken voorbij de regen is voorbij het is naast je verlangen naar woorden onbeschrijfelijk is

Ik kan niet alleen staan, maar ik zal vergeten te gaan

Ik geniet van eenzaamheid, maar niet zo veel

Zoals de persoon van wie ik altijd hou

In de tuinen

We konden het allebei niet volhouden

Ik zal nooit van het leven kunnen genieten

Zonder jou