Прикоснуться - Андрей Леницкий

Дождь напомнит обо всём и скатятся

Все мысли на одном — искать тебя.

По улице бегут прохожие, в их лицах

Нет того, что на твою любовь похоже.

Припев:

Я так хочу прикоснуться к облакам,

Прикоснуться к небесам, прикоснуться к твоим губам.

Я так хочу прикоснуться к облакам, прикоснуться к небесам,

Прикоснуться вновь к твоим родным губам.

Второй Куплет: Андрей Леницкий

Сон напомнит о тебе — моей несбывшейся мечте.

Бежит мороз по коже, осень без тебя не сможет.

Из сотен лиц прохожих на тебя нет похожей.

Я бы выбрал, может, но родней тебя мне нет дороже!

Припев:

Я так хочу прикоснуться к облакам,

Прикоснуться к небесам, прикоснуться к твоим губам.

Я так хочу прикоснуться к облакам, прикоснуться к небесам,

Прикоснуться вновь к твоим родным губам.

Припев:

Я так хочу прикоснуться к облакам,

Прикоснуться к небесам, прикоснуться к твоим губам.

Я так хочу прикоснуться к облакам, прикоснуться к небесам,

Прикоснуться вновь к твоим родным губам.

De regen zal je aan alles herinneren en naar beneden rollen

Alle gedachten over één - om jou te zoeken.

Voorbijgangers rennen over straat, in hun gezicht

Er gaat niets boven jouw liefde.

Refrein:

Ik wil zo graag de wolken aanraken,

Raak de lucht aan, raak je lippen aan.

Ik wil zo graag de wolken aanraken, de lucht aanraken,

Raak opnieuw je inheemse lippen aan.

Tweede vers: Andrey Lenitsky

De droom zal je herinneren aan mijn onvervulde droom.

Vorst loopt op de huid, de herfst kan niet zonder jou.

Van de honderden gezichten van voorbijgangers is er niemand zoals jij.

Ik zou misschien kiezen, maar ik heb geen dierbarere familieleden dan jij!

Refrein:

Ik wil zo graag de wolken aanraken,

Raak de lucht aan, raak je lippen aan.

Ik wil zo graag de wolken aanraken, de lucht aanraken,

Raak opnieuw je inheemse lippen aan.

Refrein:

Ik wil zo graag de wolken aanraken,

Raak de lucht aan, raak je lippen aan.

Ik wil zo graag de wolken aanraken, de lucht aanraken,

Raak opnieuw je inheemse lippen aan.