Город - Андрей Леницкий

Поцелуи в ресницы, как же здесь не влюбится?

Запах осени, птицы, карусели столицы.

Как будто знаю наизусть, улицы всех дворов.

Смех, тихую грусть.

И этот город учащает мой пульс.

Обещаю-обещаю, что еще вернусь.

За руки по тротуарам бегали.

Как дети в счастье слепое верили.

Глазами прятались, боялись рассказать.

То, что внутри огонь и хочется кричать.

Сердце рвануло на частицы.

И улетела за редкими птицами.

Любовь нависла с крыльями.

Такое чувство, что живем кинофильмами.

Припев:

А я запомнил все лица.

Город будет мне снится твой.

Так позволь же влюбится вновь.

В город, что подарил любовь.

А я запомнил все лица.

Город будет мне снится твой.

Так позволь же влюбится вновь.

В город, что подарил любовь.

Каждый новый день манит красотой меня своей.

Город.

Каждый новый день дарит для меня встречи с тобой.

Повод.

Я не буду ждать, ты не будешь ждать.

Когда увидишь снова.

Вновь за сколько лет, скажет мне привет.

Голос твой такой знакомый.

Побежим за руки, по забытым брошенным местам.

Где кусались губы, прикасались руки вновь к твоим рукам.

Припев: х5

А я запомнил все лица.

Город будет мне снится твой.

Так позволь же влюбится вновь.

В город, что подарил любовь.

Kusjes op de wimpers, hoe kun je hier niet verliefd worden?

De geur van de herfst, vogels, rotondes van de hoofdstad.

Alsof ik de straten van alle hofjes uit mijn hoofd ken.

Gelach, stil verdriet.

En deze stad versnelt mijn hartslag.

Ik beloof het, ik beloof dat ik terugkom.

Ze liepen hand in hand over de trottoirs.

Hoe kinderen geloofden in blind geluk.

Ze verstopten zich met hun ogen, bang om het te vertellen.

Het feit dat er binnen vuur is en ik wil schreeuwen.

Het hart explodeerde in stukken.

En vloog weg voor zeldzame vogels.

Liefde hing met vleugels.

Het voelt alsof we in films leven.

Refrein:

En ik herinnerde me alle gezichten.

Ik zal van je stad dromen.

Dus laat me weer verliefd worden.

Naar de stad die liefde gaf.

En ik herinnerde me alle gezichten.

Ik zal van je stad dromen.

Dus laat me weer verliefd worden.

Naar de stad die liefde gaf.

Elke nieuwe dag wenkt me met zijn schoonheid.

Stad.

Elke nieuwe dag geeft me een ontmoeting met jou.

Gelegenheid.

Ik wacht niet, jij wacht niet.

Als je weer ziet.

Nogmaals, voor hoeveel jaar zal hij me gedag zeggen.

Je stem is zo bekend.

Laten we hand in hand door vergeten verlaten plaatsen rennen.

Waar lippen bijten, raakten handen je handen weer.

Koor: x5

En ik herinnerde me alle gezichten.

Ik zal van je stad dromen.

Dus laat me weer verliefd worden.

Naar de stad die liefde gaf.