Hometime - Alison Moyet

Gone is the last stain of ink from the sky

Somebody’s talking and won’t tell you why

So you ask them to stay when you want them to fly

And you try not to think of tomorrow’s goodbye

Hometime hometime

Oh how I long to see a friend of mine

Somewhere he’s still waiting

Somewhere his heart’s saying

She will be coming for me

She’ll be coming for me

Hometime hometime

I’ll know his name and he’ll remember mine

Let him be just for me

Let him be poetry

Wait for me patiently

Wait for me

Hometime hometime

Oh how I long to see a friend of mine

Somewhere he’s still waiting

Watching the door for his «she»

To be calling… it's me

And this morning is free

Weg is de laatste inktvlek uit de lucht

Iemand praat en zal je niet vertellen waarom

Dus je vraagt ​​ze te blijven wanneer je wilt dat ze vliegen

En je probeert niet te denken aan het afscheid van morgen

Thuistijd thuistijd

Oh wat verlang ik ernaar om een ​​vriend van mij te zien

Ergens wacht hij nog steeds

Ergens zegt zijn hart

Ze komt me halen

Ze komt me halen

Thuistijd thuistijd

Ik zal zijn naam kennen en hij zal de mijne herinneren

Laat hem alleen voor mij zijn

Laat hem poëzie zijn

Wacht geduldig op me

Wacht op mij

Thuistijd thuistijd

Oh wat verlang ik ernaar om een ​​vriend van mij te zien

Ergens wacht hij nog steeds

Kijkend naar de deur voor zijn "zij"

Om te bellen... ik ben het

En deze ochtend is gratis