Adieu - ALICE, Габриэль Форе

Comme tout meurt vite et la rose dclose,

et les frais manteaux diaprs des prs les longs soupirs,

les bienaimes, fumes.

On voit, dans ce monde lger,

changer plus vite que les flots des grves nos rves,

plus vite que le givre en fleur, nos cњurs.

A vous lґon se croyait fidle, cruelle, mais hlas!

Les plus longs amours sont courts.

Et je dis en quittant vos charmes, sans larmes,

presquґau moment de mon aveu, adieu.

Hoe snel alles sterft en de roos zich ontvouwt,

en de frisse mantels afgewisseld door de weilanden, de lange zuchten,

geliefden, rook.

We zien, in deze lichte wereld,

veranderen sneller dan de golven van de kusten onze dromen,

sneller dan bloeiende vorst, onze harten.

Aan jou geloofden we onszelf trouw, wreed, maar helaas!

De langste liefdes zijn kort.

En ik zeg je charmes achterlatend, zonder tranen,

bijna op het moment van mijn biecht, vaarwel.