7 amazones - Alain Chamfort

Je cède à ses charmes, disent-elles

Et si distraites soient-elles

Pas unes d’elles n’oublie

Les nuits de France, l’ennui

Et le silence de Paris

Qui part aigri sous la pluie

Plus près de moi, glissent-elles

7 amazones au soleil

Si douces et lisses mortelles

J’abusais d’elle au soleil

Vois comme elle t’aime, ô soleil

Cette lune blanche sommeille

Se sacrifiant à l’autel

A Nice a-t-elle un moment

Quant tant d’amants sont en lice

Pour caresser ses vingt ans

Plus près de moi, glissent-elles

Cette amazone au soleil

Si douce et lisse mortelle

J’abusais d’elle au soleil

Plus près de moi cadencée

Si douce et lisse et sucrée

Plus près de moi cadencée

J’abusais d’elle elle voulait

Ik geef toe aan haar charmes, zeggen ze

En hoe afgeleid ze ook zijn

Geen van hen vergeet

Nachten in Frankrijk, verveling

En de stilte van Parijs

Wie gaat er verbitterd weg in de regen

Dichter bij mij, glijden ze weg?

7 amazones in de zon

Zo zacht en dodelijk glad

Ik heb haar misbruikt in de zon

Kijk hoe ze van je houdt, oh zon

Deze witte maan slaapt

Offeren op het altaar

In Nice heeft ze een moment

Wanneer zoveel geliefden strijden

Om zijn twintig jaar te strelen

Dichter bij mij, glijden ze weg?

Deze amazone in de zon

Zo zacht en dodelijk glad

Ik heb haar misbruikt in de zon

Dichter bij mij geklokt

Zo zacht en soepel en lief

Dichter bij mij geklokt

Ik heb haar misbruikt, ze wilde