The Holy Sonnets of John Donne, Op. 35: Sonnet XIII: What If This present - Steuart Bedford, Philip Langridge, Бенджамин Бриттен

What if this present were the world’s last night?

Marke in my heart, O Soule, where thou dost dwell,

The picture of Christ crucified, and tell

Whether that countenance can thee affright,

Teares in his eyes quench the amazing light,

Blood fills his frownes, which from his pierc’d head fell.

And can that tongue adjudge thee into hell,

Which pray’d forgivenesse for his foes fierce spight?

No, no;

but as in my Idolatrie

I said to all my profane mistresses,

Beauty, of pity, foulenesse onely is

A sign of rigour: so I say to thee,

To wicked spirits are horrid shapes assign’d,

This beauteous forme assures a piteous minde.

Wat als dit cadeau de laatste nacht van de wereld was?

Markeer in mijn hart, o Ziel, waar je woont,

De afbeelding van de gekruisigde Christus, en vertel

Of dat gelaat u kan schrikken,

Tranen in zijn ogen doven het verbazingwekkende licht,

Bloed vult zijn frons, die van zijn doorboorde hoofd viel.

En kan die tong u in de hel veroordelen,

Wie bidt om vergeving voor de felle strijd van zijn vijanden?

Nee nee;

maar zoals in mijn Idolatrie

Ik zei tegen al mijn profane minnaressen,

Schoonheid, medelijden, vuiligheid is alleen:

Een teken van strengheid: dus ik zeg u,

Aan boze geesten zijn afschuwelijke vormen toegewezen,

Deze mooie vorm verzekert een zielige geest.