The Holy Sonnets of John Donne, Op. 35: Sonnet XIV: Batter my heart - Steuart Bedford, Philip Langridge, Бенджамин Бриттен

Batter my heart, three person’d God;

for you

As yet but knocke, breathe, shine, and seeke to mend;

That I may rise, and stand, o’erthrow me, and bend

Your force, to breake, blowe, burn and make me new

I, like an usurpt towne, to another due

Labour to admit you, but Oh, to no end

Reason your viceroy in mee, mee should defend

But is captiv’d, and proves weake or untrue

Yet dearely I love you, and would be loved faine

But am betroth’d unto your enemie:

Divorce mee, untie, or breake that knot againe

Take mee to you, imprison mee, for I

Except you enthrall mee, never shall be free

Nor ever chaste, except you ravish mee

Klop mijn hart, driepersoons God;

voor jou

Zoals nog maar kloppen, ademen, schijnen en zoeken om te herstellen;

Dat ik kan opstaan, en staan, over mij heen werpen, en buigen

Jouw kracht, om te breken, te blazen, te branden en me nieuw te maken

Ik, zoals een usurpte towne, naar een andere due

Werk om je toe te geven, maar oh, tot geen einde

Reden dat je onderkoning in mee, mee moet verdedigen

Maar is gevangen, en blijkt zwak of onwaar

Maar ik hou heel veel van je, en ik zou geliefd zijn Faine

Maar ben verloofd met je vijand:

Echtscheiding mee, los, of breek die knoop weer

Breng me naar je toe, zet me op, want ik

Behalve dat je me boeit, zal het nooit vrij zijn

Noch ooit kuis, behalve dat je mee ravish