Баллада о цветах, деревьях и миллионерах. Шансонетка - Владимир Высоцкий

В томленье одиноком

В тени - не на виду -

Под неусыпным оком

Цвела она в саду.

Маман - всегда с друзьями,

Папа от них сбежал,

Зато Каштан ветвями

От взглядов укрывал.

Высоко ль или низко

Каштан над головой,-

Но Роза-гимназистка

Увидела - его.

Нарцисс - цветок воспетый,

Отец его - магнат,

И многих Роз до этой

Вдыхал он аромат.

Он вовсе был не хамом -

Изысканных манер.

Мама его - гран-дама,

Папа - миллионер.

Он в детстве был опрыскан -

Не запах, а дурман,-

И Роза-гимназистка

Вступила с ним в роман.

И вот, исчадье ада,

Нарцисс тот, ловелас,

"Иди ко мне из сада!"-

Сказал ей как-то раз.

Когда еще так пелось?!

И Роза, в чем была,

Сказала: "Ах!"

- зарделась -

И вещи собрала.

И всеми лепестками

Вмиг завладел нахал.

Маман была с друзьями,

Каштан уже опал.

Искала Роза счастья

И не видала, как

Сох от любви и страсти

Почти что зрелый Мак.

Но думала едва ли,

Как душен пошлый цвет,-

Все лепестки опали -

И Розы больше нет.

И в черном цвете Мака

Был траурный покой.

Каштан ужасно плакал,

Когда расцвел весной.

In eenzame loomheid

In de schaduw - uit het zicht -

Onder het toeziend oog

Ze bloeide in de tuin.

Maman - altijd met vrienden,

Papa liep van hen weg

Maar kastanjetakken

Aan het zicht onttrokken.

Hoog of laag

kastanje boven het hoofd

Maar Rosa is een schoolmeisje

Zag hem.

Narcissus - bloem gezongen,

Zijn vader is een magnaat

En veel rozen daarvoor

Hij inhaleerde de geur.

Hij was helemaal geen lomperd -

Verfijnde manieren.

Zijn moeder is een Grand Dame

Papa is miljonair.

Hij werd als kind bespoten -

Geen geur, maar een dope, -

En Rosa het schoolmeisje

Ik begon een affaire met hem.

En nu, de duivel van de hel,

Die narcis, rokkenjager,

"Kom naar me toe vanuit de tuin!" -

Heb het haar een keer verteld.

Wanneer anders zong het zo?!

En Rosa, in wat ze was,

Zei: "Ah!"

- bloosde -

En ik pakte mijn spullen.

En alle bloemblaadjes

Meteen nam de brutaliteit over.

Mama was met vrienden

De kastanje is al gevallen.

Op zoek naar een roos van geluk

En ik zag niet hoe

Droog van liefde en passie

Bijna volwassen Mac.

Maar ik dacht nauwelijks

Hoe benauwd een vulgaire kleur is, -

Alle bloemblaadjes zijn gevallen

En Roos is niet meer.

En in de zwarte kleur van Mac

Er was rouw.

De kastanje huilde vreselijk,

Als hij bloeit in het voorjaar.