Última Llamada - Zpu

¿Qué tal hermano?

Siento hacerte esta llamada

Pero vives en mi mente y en mi corazón

Sé que es una putada

Pero mi alma partida, está en partida hacia una nueva encrucijada

Demasiado pesada la carga

La larga espera, un destino que no llega

Ya no me queda entrega ni pilas, ni ganas

Sólo un vacío eterno que empalma semanas

El vacío de un palacio sin ventanas

Y vallas que se han vuelto aduanas

Obstáculos que pintan cumbres

Metas para otros hombres

Me parecen tan lejanas, mitos más que rocas

Campanas de otras épocas tocan

Cantan a las plantas que sanaron mis heridas

Saltos en un lago sin paracaídas

Moras recogidas, todas las salidas compartidas

¿Cuántas expresiones parecidas?

Y es un gran orgullo, tú y yo en cada ensayo

En un destello tuyo me hallo

El único sincero para decirme si fallo

Sabes que me rallo y rallo la locura

Y en esta aventura

Yo quiero ser tú de mayor:

Un emprendedor, un valiente

Yo ya me quedé sin fuel

Solo hay guillotina en la cabeza del cartel

Solo purpurina, mierda de letrina pegada a mi piel

Solo hiel dañina escrita en el papel

Fiel como ninguno, norte de mi sin razón

No hay amor más puro si desnudo grita el corazón

Gracias con mayúsculas y desde lo más hondo

Seguiré contigo hermano, te llamaré pronto

Tiembla mi mano al descolgar

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Puede que sea esta mi última llamada

Puede que sea esta mi última llamada

Tiembla mi mano al descolgar

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Sé que va a ser esta mi última llamada

Sé que va a ser esta mi última llamada

Hola mama ¿Qué tal?

¿Cómo va la pierna?

¿Cómo llevas el dolor de aquella herida interna?

Sé que te consterna pero sé también que todo sana

Sé que el hoy enferma si se vive en el mañana

Tú me lo enseñaste, como tanto, como todo

Como el llanto que me seco si me infravaloro

Como a no sentirme solo nunca

Tú eres mi mayor tesoro, el desahogo de mi culpa

Siempre has sido solución, meta de mi sueño

Por cada ocasión que me has llamado tu niño pequeño

Quiero que te sientas bien, que te lluevan rosas

Que la vida brinde contigo con mil cosas hermosas

Que bajen los ángeles con plumas a tus pasos

Que luzca tu sonrisa en los fracasos

Que me guardé tus besos aquí dentro

Que los llevo conmigo, siempre has sido mi ejemplo

Templo del cariño, del soporte, con tu apoyo

Más de siete vidas tuve, estoy metido en el hoyo

Sin agua en el arroyo

Sin desembocadura

En pura curvatura de agujeros negros, poliedros y a oscuras

Con muchas putas dudas por un plazo tan eterno

Y con un saldo bajo cero en mi cuaderno

Conviviendo con la ruina de mis voces varias

Yo sé que entre todas ellas tú me encontrarías

¿Qué yo no daría por ti?

Mi propia vida

Por eso respiro tras tanto disparo recibido

No hay otro motivo

Ya me hubiera ido pero te lo debo

Seguiré contigo siempre, te llamaré luego

Tiembla mi mano al descolgar

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Puede que sea esta mi última llamada

Puede que sea esta mi última llamada

Tiembla mi mano al descolgar

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Sé que va a ser esta mi última llamada

Sé que va a ser esta mi última llamada

Hola papá ¿Qué tal?

Ni sé cómo empezar

Esta llamada se parece a rezar y yo no rezo

¿Será que me despiezo por dentro?

Que tropiezo con las ganas de marchar a tu encuentro

Arcadas impregnadas de venenos y miedos de más

¿Será que te echo de menos?

¿Cómo contarte veinte veranos en versos casi ajenos?

Tus ojos en mis malos y mis buenos

Sin frenos para, decirte: «No sabes cuánto te echaría a la cara

Lo duro de esta vara, quién te abrazara»

Te vas y de repente el tiempo se para

La vida amarga y rara

Un mundo que nos separa

Por cada, vez que busco perdón, nace un tumor

¿Será que no supiste hacerlo mejor?

y no me basta

Harto del: ‘¿Hasta cuándo?'

Desgasta el ir luchando

Yo no quiero ser tú de mayor

Quizá de ahí la música y la droga

Pero si te culpo, miento, tejiendo mi propia soga

¿Cómo sano este amor odio si no sé con quién dialogar?

¿Cómo no llamarte más si mi corazón me interroga a cada instante?

Mi centrifugadora va sola, nubla mi mente, es aplastante

Mas debo liberarme y liberarte de esta nada

Que me enfada, cae la espada de Damocles

Es mi última llamada

Tiembla mi mano al descolgar

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Puede que sea esta mi última llamada

Puede que sea esta mi última llamada

Tiembla mi mano al descolgar

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Sé que va a ser esta mi última llamada

Sé que va a ser esta mi última llamada

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Puede que sea esta mi última llamada

Tras esta vez quizá no vuelva a llamar

Sé que va a ser esta mi última llamada

Hoe gaat het broer?

Het spijt me dat ik moet bellen

Maar je leeft in mijn gedachten en in mijn hart

Ik weet dat het een bitch is

Maar mijn gebroken ziel is op weg naar een nieuw kruispunt

Te zwaar de lading

Het lange wachten, een bestemming die niet aankomt

Ik heb geen levering of batterijen meer, of wens

Gewoon een eeuwige leegte die weken duurt

De leegte van een raamloos paleis

En hekken die douane zijn geworden

Obstakels die toppen schilderen

doelen voor andere mannen

Ze lijken zo ver weg voor mij, mythen meer dan rotsen

Bellen uit andere tijden luiden

Ze zingen voor de planten die mijn wonden hebben genezen

Springt in een meer zonder parachute

Bramen geplukt, alle resultaten gedeeld

Hoeveel vergelijkbare uitdrukkingen?

En het is een grote trots, jij en ik bij elke repetitie

In een flits van jou vind ik mezelf

De enige eerlijke die me vertelt of ik faal

Je weet dat ik krab en krab aan de waanzin

En in dit avontuur

Ik wil jou zijn als ik groot ben:

Een ondernemer, een dappere

Ik had al geen brandstof meer

Er is alleen guillotine in de headliner

Gewoon glitter, bijgebouw shit plakte aan mijn huid

Alleen schadelijke gal op het papier geschreven

Trouw als niemand, ten noorden van mij zonder reden

Er is geen zuiverdere liefde als het hart naakt schreeuwt

Bedankt met hoofdletters en van onderaf

Ik ga verder met je broer, ik bel je snel

Mijn hand trilt als ik opneem

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Mijn hand trilt als ik opneem

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn

Hallo mama hoe gaat het?

Hoe gaat het met het been?

Hoe ga je om met de pijn van die inwendige wond?

Ik weet dat het je ontstelt, maar ik weet ook dat alles geneest

Ik weet dat vandaag ziek is als je in morgen leeft

Je leerde me, zoals zo veel, zoals alles

Zoals de kreet die me opdroogt als ik mezelf onderschat

Hoe je je nooit alleen voelt

Jij bent mijn grootste schat, de verlichting van mijn schuld

Je bent altijd de oplossing geweest, het doel van mijn droom

Voor elke keer dat je me je kleine jongen noemde

Ik wil dat je je goed voelt, regenrozen op je

Moge het leven je proosten met duizend mooie dingen

Laat de engelen naar beneden komen met veren op je stappen

Moge je glimlach schitteren in mislukkingen

Dat ik je kussen hier binnen hield

Dat ik ze bij me draag, je bent altijd mijn voorbeeld geweest

Tempel van genegenheid, van steun, met uw steun

Meer dan zeven levens die ik had, ik ben in het gat

Geen water in de stroom

zonder mond

In pure kromming van zwarte gaten, veelvlakken en in het donker

Met veel verdomde twijfels voor zo'n eeuwige periode

En met een saldo onder nul in mijn notitieboekje

Leven met de ondergang van mijn verschillende stemmen

Ik weet dat je mij tussen al deze mensen zou vinden

Wat zou ik niet voor je geven?

Mijn eigen leven

Daarom adem ik na zoveel schoten te hebben ontvangen

er is geen andere reden

Ik zou al vertrokken zijn, maar ik ben je iets schuldig

Ik zal altijd bij je blijven, ik bel je later

Mijn hand trilt als ik opneem

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Mijn hand trilt als ik opneem

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn

Hallo papa hoe gaat het?

Ik weet niet eens hoe ik moet beginnen

Deze oproep is als bidden en ik bid niet

Kan het zijn dat ik van binnen wakker word?

Dat ik struikel met het verlangen om te marcheren om je te ontmoeten

Arcades geïmpregneerd met vergiften en angst voor meer

Kan het zijn dat ik je mis?

Hoe vertel je twintig zomers in bijna buitenlandse verzen?

Jouw ogen gericht op mijn slechte en mijn goede

Geen remmen om je te vertellen: «Je weet niet hoeveel ik in je gezicht zou gooien»

De hardheid van deze hengel, die je zal omhelzen»

Je vertrekt en plotseling stopt de tijd

Het bittere en zeldzame leven

Een wereld die ons scheidt

Voor elke keer dat ik vergeving zoek, wordt er een tumor geboren

Zou het kunnen dat je niet weet hoe je het beter moet doen?

en het is niet genoeg voor mij

Moe van: 'Tot wanneer?'

verslijt het gaan vechten

Ik wil jou niet zijn als ik groot ben

Misschien vandaar de muziek en de drug

Maar als ik je de schuld geef, lieg ik, terwijl ik mijn eigen touw weef

Hoe kan ik deze liefde en haat genezen als ik niet weet met wie ik moet praten?

Hoe kan ik je niet vaker bellen als mijn hart me elk moment ondervraagt?

Mijn centrifuge gaat vanzelf, het vertroebelt mijn geest, het is verpletterend

Maar ik moet mezelf bevrijden en jou bevrijden van dit niets

Dat maakt me boos, het zwaard van Damocles valt

het is mijn laatste oproep

Mijn hand trilt als ik opneem

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Mijn hand trilt als ik opneem

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Dit kan mijn laatste oproep zijn

Na deze tijd bel ik misschien niet meer

Ik weet dat dit mijn laatste telefoontje zal zijn