¿No Te Pasa? - Zpu

Necesito largarme, marcharme, encontrarme en mi soledad

No me siento a gusto ni hallo brillo en las calles de esta ciudad

Donde reina la ansiedad y prima la desconfianza

Necesito apartarme esfumarme y poner distancia

¿No te pasa que odias a la gente, que no te ves con nadie?

Con solo imaginarte rodeado de ellos ya te falta el aire

¿no te pasa que sales de casa más por compromiso?

Pero piensas: «No ha estado tan mal» cuando vuelves a tu piso

¿No te ocurre a menudo que el sudor frío te recorre el cuerpo?

Yo siento el desconcierto cuando pierdo mis recuerdos ¿estoy muerto?

Y un mar de dudas se acumulan cuando yazco en plena noche

Y al nacer el día y vestirme puede que sea mi vida la que no abroche

¿Tú también te paras a pensar en el sentido que esto tiene?

Tantos bienes ¿para quiénes?

Si unos vamos y otros vienen

Es el ciclo vital, gritar, imitar al entorno

No te mueres de ganas de lanzarte, pienso: ¿Y si me transformo?

¿Y qué ocurre si no soy aquello en lo que me he convertido?

Pero desde el nido he sido guiado en ese sentido

Solo digo que si a veces te pasa men no eres el único

Porque yo pensaba que lo era, y me sentía un estúpido

¿No has sentido cómo el mundo se derrumba bajo tus pies?

(¿No te pasa?)

¿que se apagan todas las luces y no ves sin saber ni qué crees?

(¿No te pasa?)

Cuando llega un revés y ¿qué viene después?

Un mes y otro mes (¿No te pasa?)

Renaciendo otra vez y navegando a través (¿No te pasa?)

De un océano infinito donde un grito te devuelve el eco, (¿No te pasa?)

¿no te pasa que estás inquieto atado a los hilos de un muñeco?

(¿No te pasa?)

¿no has sentido que para ti no hay hueco, que cada opción se esfuma?

(¿No te pasa?)

Y cuando desaparece la bruma tu corazón está seco.

(¿No te pasa?)

¿No te pasa que te sientes jodido tío?

Porque yo sí

Me bordaron con retales perdidos y me descosí

No sin, antes haberme chocado contra cientos de paredes

¿no te pasa que te has despertado sin saber quién coño eres?

Atrapado en las redes de seres infieles que chupan tu sangre

¿has añorado no haber abrazado más fuerte a tu padre?

Haber dado las gracias a aquellos a los que diste silencio

Haber llorado más lágrimas, no haber sido tan necio

Es el precio que pagamos plegarias que se tornan tornados

Torcidos andamos de mil modos

¿por qué estoy rodeado de tantos y me siento tan solo?

¿no te pasa que olvidas que el amor a uno mismo lo es todo, que te absorbe tu

apodo?

A ti también te ocurre que el miedo te frena, gangrena tus alas

Que se escabulle el amor de tu vida en la puerta de otra sala

Y la mala conciencia imprime el recuerdo en tu sesera

Y ahí fuera tus pasos se hielan como si estuvieran enterrados en madera

¿No te pasa que te amansa la luz de una vela?

El olor de las calles vacías farolas gastadas y aceras

¿no te sientes libre andando a oscuras y a solas?

Sintiendo la fina lluvia arrancando tus pesos, tus mierdas, tus horas, tus ollas

¿No has pensado que eres invencible?

¿Que puedes con todo?

Has percibido lo imposible que es al intentarlo tu solo

Sí, tú también has soñado volar muy alto, cumplir tus metas

Pintar sin paletas, luchar por no estar quieta, abrir una grieta

Ik moet weg, wegkomen, mezelf in mijn eenzaamheid vinden

Ik voel me niet op mijn gemak, noch vind ik helderheid in de straten van deze stad

Waar angst heerst en wantrouwen heerst

Ik moet wegkomen, vervagen en afstand nemen

Gebeurt het niet dat je mensen haat, dat je niemand ziet?

Alleen al door je voor te stellen dat je omringd bent door hen, ben je kortademig

Komt het je niet voor dat je meer uit huis gaat vanwege commitment?

Maar je denkt: "Zo erg was het niet" als je teruggaat naar je flat

Gebeurt het je niet vaak dat er koud zweet op je lichaam uitbreekt?

Ik voel verbijstering als ik mijn herinneringen verlies, ben ik dood?

En een zee van twijfels stapelt zich op als ik in het holst van de nacht lig

En bij het aanbreken van de dag en als ik me aankleed, kan het zijn dat mijn leven niet vastzit

Sta jij ook even stil bij de betekenis hiervan?

Zoveel goederen voor wie?

Als sommigen van ons gaan en anderen komen

Het is de levenscyclus, schreeuwen, de omgeving imiteren

Je staat niet te springen om erin te springen, denk ik: wat als ik transformeer?

En wat als ik niet ben wat ik geworden ben?

Maar vanuit het nest ben ik die kant op geleid

Ik zeg alleen dat als het je soms overkomt, je niet de enige bent

Omdat ik dacht dat ik het was, en ik voelde me dom

Heb je niet gevoeld hoe de wereld onder je voeten instort?

(Gebeurt het niet bij jou?)

Dat alle lichten uitgaan en je het niet ziet zonder zelfs maar te weten wat je gelooft?

(Gebeurt het niet bij jou?)

Wanneer komt er een tegenslag en wat komt daarna?

Een maand en nog een maand (Gebeurt het niet bij jou?)

Wedergeboren en zeilend door (ben jij niet?)

Van een oneindige oceaan waar een schreeuw naar je weerkaatst, (Gebeurt het jou niet?)

Komt het je niet voor dat je rusteloos aan de touwtjes van een pop vastzit?

(Gebeurt het niet bij jou?)

Heb je niet het gevoel gehad dat er geen ruimte voor jou is, dat elke optie verdwijnt?

(Gebeurt het niet bij jou?)

En als de mist optrekt, is je hart droog.

(Gebeurt het niet bij jou?)

Gebeurt het niet dat je je belazerd voelt, man?

Omdat ik het doe

Ze borduurden me met verloren resten en ik ontrafelde

Niet zonder, voordat hij tegen honderden muren was gebotst

Gebeurt het niet dat je wakker werd zonder te weten wie je bent?

Gevangen in de netten van ontrouwe wezens die je bloed opzuigen

Heb je ernaar verlangd je vader niet steviger te hebben omhelsd?

Om degenen te bedanken aan wie je stilte hebt gegeven

Om meer tranen te hebben gehuild, om niet zo dwaas te zijn geweest

Het is de prijs die we betalen voor gebeden die in tornado's veranderen

We lopen scheef op duizend manieren

waarom ben ik omringd door zo velen en voel ik me zo alleen?

Gebeurt het je niet dat je vergeet dat zelfliefde alles is, dat je

Bijnaam?

Het overkomt je ook dat angst je tegenhoudt, je vleugels gangreen

Laat de liefde van je leven door de deur van een andere kamer sluipen

En het slechte geweten drukt de herinnering in je hersenen af

En daarbuiten bevriezen je stappen alsof ze begraven zijn in hout

Gebeurt het je niet dat het licht van een kaars je temt?

De geur van lege straten, versleten straatlantaarns en trottoirs

Voel je je niet vrij om in het donker en alleen te lopen?

Voel de fijne regen die van je peso's, je shit, je uren, je potten scheurt

Dacht je niet dat je onoverwinnelijk was?

Wat kun je met alles?

Je hebt gezien hoe onmogelijk het is om het zelf te proberen

Ja, je hebt er ook van gedroomd om heel hoog te vliegen en je doelen te bereiken

Schilderen zonder paletten, vechten om niet stil te zitten, een kier openen